هدف ازمطالعه: ﺑﺮرﺳﯽ اثر ﻧﺎﻧﻮﮐﻮرﮐﻮﻣﯿﻦ بر حجم سنجی مغز و عملکرد ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ در ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ آﻟﺰاﯾﻤﺮ طراحی: کارازمایی بالینی تصادفی کنترل شده و دوسوکور شامل ۳۰ بیمار آلزایمر که طی سال ۲۰۲۶ وارد مطالعه شده، به دو گروه دریافت کننده داروی نانوکورکومین و پلاسبو طبقه بندی شده و به مدت ۶ ماه پیگیری می‌شوند. نحوه و محل انجام مطالعه: بیمارانی که توسط نورولوژیست در مرکز آموزشی امام رضای شیراز تشخیص آلزایمر گرفته، توسط یکی از اعضای تیم که در اجرای مداخله شرکت ندارد، و براساس معیارهای ورود، انتخاب می‌شوند و گروهی ناموکورکومین و برخی پلاسبو دریافت می‌کنند. مطابق روش کورسازی دوسویه، بیماران و محققان از نوع مداخله بی اطلاع هستند.در ابتدای مداخله و ۶ ماه بعد بیماران تحت ام ار ای و انجام تست موکا جهت ارزیابی عملکرد شناختی قرار میگیرند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود: ﺗﺸﺨﯿﺺ آﻟﺰاﯾﻤﺮ ﺧﻔﯿﻒ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎی ۵-DSM و NIA-AA. ﺳﻦ ﺑﯿﻦ ۵۰ ﺗﺎ ۸۵ ﺳﺎل. ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺷﺮﮐﺖ در آزﻣﻮنﻫﺎی ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ و اﻧﺠﺎم MRI. ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎی ﺧﺮوج: اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎی ﻋﺼﺒﯽ دﯾﮕﺮ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎرﮐﯿﻨﺴﻮن، ﺳﮑﺘﻪ ﻣﻐﺰی). ﻣﺼﺮف داروﻫﺎی ﺿﺪاﻟﺘﻬﺎب ﯾﺎ آﻧﺘﯽاﮐﺴﯿﺪان در ﻃﻮل مطالعه هرگونه کنترااندیکاسیون ام ار ای گروه‌های مداخله: گروهی از بیماران داروی نانوکورکومین و بقیه پلاسبو دریافت خواهند کرد. متغیرهای پیامد اصلی: ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺣﺠﻤﯽ ﻧﻮاﺣﯽ ﮐﻠﯿﺪی ﻣﻐﺰ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از MRI در اﺑﺘﺪا و اﻧﺘﻬﺎی ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ. ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن MoCA در اﺑﺘﺪاو ۶ ﻣﺎه ﭘﺲ از ﺷﺮوع ﻣﺪاﺧﻠﻪ.