هدف ازمطالعه: مقایسه تأثیر روش‌های آموزش خرد و بازخوردی در برنامه ترخیص بر خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی طراحی: این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی تصادفی سه گروهی با طرح موازی و نسبت تخصیص 1:1:1 است. تخصیص با روش تصادفی سازی بلوکی با اندازه متغیر انجام می‌شود. کورسازی شرکت کنندگان و مجری امکان پذیر نیست، اما تحلیل داده‌ها توسط فرد ناآگاه از تخصیص گروهی انجام خواهد شد. فاز کارآزمایی مصداق ندارد. نحوه و محل انجام مطالعه: این مطالعه در بخش‌های مراقبت‌های ویژه قلبی بیمارستان‌های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در تهران انجام می‌شود. پیامدها در زمان پایه، یک ماه و دو ماه پس از ترخیص ارزیابی خواهند شد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرکت کنندگان شامل بیماران 18 سال و بالاتر با تشخیص سندرم حاد کرونری، بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی به مدت حداقل 24 ساعت، هوشیار و قادر به برقراری ارتباط کلامی و دارای تلفن همراه هوشمند خواهند بود. افراد دارای اختلال شناختی یا بیماری روان‌پزشکی شدید، ناپایداری همودینامیک، انتقال به مرکز دیگر، عدم تکمیل مطالعه یا فوت از مطالعه خارج خواهند شد. گروه‌های مداخله: گروه آموزش خرد، 14 واحد آموزشی کوتاه را طی 14 روز پس از ترخیص دریافت می‌کند. گروه آموزش بازخوردی، همان محتوای آموزشی را طی سه جلسه بستری و یک جلسه هنگام ترخیص با روش بازخوردی دریافت می‌کند. گروه آموزش معمول، آموزش روتین ترخیص را دریافت خواهد کرد. متغیرهای پیامد اصلی: خودکارآمدی قلبی؛ کیفیت زندگی