بررسی تاثیر آموزش ترخیص به شیوه بازخورد محور بر اضطراب مراقبین خانوادگی بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه

تعیین تاثیر آموزش ترخیص به شیوه بازخورد محور بر اضطراب مراقبین خانوادگی بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان شهید رهنمون یزد در سال 1403

کارازمایی بالینی دارای دوگروه مداخله و کنترل با گروه های موازی تصادفی سازی شده فاز 2 برروی 76 بیمارمیباشد

پژوهشگر پس از اعلام پزشک مقیم ICUمبنی بر شروع روند ترخیص بیمار و آموزش به خانواده ، در ابتدا پرسشنامه های مشخصات دموگرافیک و اضطراب در اختیار آنان قرار خواهد گرفت. برای گروه کنترل آموزشهای روتین حین ترخیص به صورت شفاهی و مکتوب انجام می شود. برای گروه مداخله، این آموزشها به شیوه بازخوردی انجام خواهد گرفت. در هر يك از دو گروه مورد مطالعه، پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر بعد از اتمام سومین جلسه آموزش توسط مراقبین تكميل خواهد شد و ميزان اضطراب به دست می آید.

بیمار: 1. بستري شدن بيمار در بخش مراقبت ويژه 2. افرادی که با GCSکمتر از 15ترخیص خواهند شد : 1.

برای گروه کنترل آموزشهای روتین حین ترخیص به صورت شفاهی و مکتوب انجام می شود. برای گروه مداخله، این آموزشها به شیوه بازخوردی انجام خواهد گرفت. در هر يك از دو گروه مورد مطالعه، پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر بعد از اتمام سومین جلسه آموزش توسط مراقبین تكميل خواهد شد و ميزان اضطراب به دست می آید

درصورت تأثیر آموزش به شیوه بازخوردمحور بر کاهش اضطراب مراقبین، می‌توان آن را به عنوان یک مداخله اثربخش در برنامه‌های آموزشی ترخیص حین بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های تحت وزارت بهداشت، جهت کاهش اضطراب مراقبین، پیشنهاد داد

نمونه‌ها در ابتدا به روش در دسترس بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب و سپس به تدریج، بر اساس جدول اعداد تصادفی، به صورت تصادفی، به گروه مداخله و کنترل تخصیص داده می شوند