هدف ازمطالعه: .مقایسه دو روش بیهوشی (پروپوفول وریدی در برابر ایزوفلوران استنشاقی) بر بروز و شدت حرکات میوکلونیک و تغییرات همودینامیک در جراحی شکمی با در نظر گرفتن جنسیت. طراحی: کارآزمایی تصادفی دوسوکور با دو گروه موازی، ۱۸۲ بیمار به نسبت یک به یک با بلوک‌های چهارتایی. متخصص بیهوشی آگاه، ولی بیمار، ارزیاب و تحلیل‌گر کور. گروه کنترل: ایزوفلوران. نحوه و محل انجام مطالعه: بیمارستان امام خمینی ایلام، جراحی الکتیو شکمی، ثبت میوکلونوس هر ۱۵ دقیقه توسط ناظر کور. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: .شرایط ورود - فارسی: سن ۱۸ تا ۶۵، ASA یک یا دو، جراحی الکتیو شکمی، عدم بیماری نورولوژیک، عدم مصرف داروهای CNS، عدم حساسیت دارویی، عدم بارداری. شرایط خروج - فارسی: انصراف، عوارض شدید، تشخیص بیماری جدید، نیاز به تغییر روش. گروه‌های مداخله: گروه مداخله: پروپوفول ۱۰۰-۱۵۰ میکروگرم/کیلوگرم/دقیقه وریدی همراه با فنتانیل. گروه کنترل: ایزوفلوران ۰.۸-۱.۲ مک. القا در هر دو گروه مشابه. متغیرهای پیامد اصلی: بروز و شدت میوکلونوس با مقیاس چهاردرجه‌ای (بدون حرکت، خفیف، متوسط، شدید).