بررسی مقایسه ای تهوع و استفراغ بعد از عمل‌ (PONV) بین دو نوع بیهوشیTotal Intravenous Anesthesia (TIVA) و بیهوشی استنشاقی (Inhalational) در عمل جراحی Elective Laparotomy در بیماران بستری در بیمارستان امام خمینی تهران (IKHC)

این مطالعه به منظور مقایسه ی اثر دو نوع بیهوشی‌ (بیهوشی وریدی در مقابل بیهوشی استنشاقی)‌ بر تهوع و استفراغ بعد از عمل در جراحی الکتیو و باز شکمی طراحی شده است.

کارآزمایی بالینی تصادفی تک سویه کور موازی فاز ۳.

تصادفی سازی با استفاده از بلوک اعداد ۴ تایی، در سطح فردی که توسط نرم افزار excel تهیه شده است. allocation concealment رعایت شده است. با توجه به بیھوش بودن بیمار پس از دریافت اینداکشن (که در ھر دو گروه یکسان می باشد) بیمار نسبت به دریافت نوع بیھوشی کور می باشد. به دلیل تفاوت ظاھری بین دو نوع بیھوشی که جھت ادامه ی بیھوشی در این مطالعه استفاده می شود (ماسک جھت نوع استنشاقی و ویال جھت نوع تزریقی) پزشک آنستزیولوژیست (استاد راھنما) و محقق نسبت به نوع بیھوشی دریافتی کور نمی باشند و مطالعه به صورت یک سو کور انجام می شود. مسؤلین جمع آوری و آنالیز داده ها نسبت به نوع بیهوشی با استفاده از کد گروه ها کور سازی شده بودند. مطالعه در مجتمع بیمارستانی امام خمینی تهران انجام شد. ميزان و شدت تهوع و استفراغ بيماران در اتاق بهبودي (ساعت صفر) ، 6 ، 12 و 24 ساعت بعد از عمل با استفاده از روش هاي كلامي و ديداري مورد ارزيابي قرار گرفت. ميزان و شدت تهوع و استفراغ بيماران در اتاق بهبودي (ساعت صفر) ، 6 ، 12 و 24 ساعت بعد از عمل مورد ارزيابي قرار گرفت.

بیماران 18-65 ساله با کلاس ASA I و II که تحت جراحی لاپاراتومی شکمی انتخابی قرار گرفتند ، وارد مطالعه شدند. در مورد سابقه PONV ، سابقه حساسیت به داروهای مثبت یا عدم تمایل بیمار ، از مطالعه خارج شدند.

در گروه داخل وریدی ، 50 سی سی پروپوفول 1٪ با 1-2 سی سی از رمیفنتانیل ترکیب شد و با سرعت 15-20 سی سی در ساعت تزریق وریدی شد. بسته به نیاز بیماران میزان دوز ±5 سی سی تغییر یافته است. در گروه استنشاقی ، از ایزوفلوران 1.5%- 1.7% در ترکیب با 1 سی سی فنتانیل و 1 سی سی آتراکوریوم هر 45-60 دقیقه استفاده شد.

بروز و شدت تهوع بعد از عمل در 0 ، 6 ، 12 ، 24 ساعت بعد از عمل بروز و شدت استفراغ در 0 ، 6 ، 12 ، 24 ساعت بعد از عمل

تصادفی سازی با استفاده از بلوک اعداد ۴ تایی، در سطح فردی که توسط نرم افزار excel تهیه شده است. allocation concealment رعایت شده است.

با توجه به بیھوش بودن بیمار پس از دریافت اینداکشن (که در ھر دو گروه یکسان می باشد) بیمار نسبت به دریافت نوع بیھوشی کور می باشد. به دلیل تفاوت ظاھری بین دو نوع بیھوشی که جھت ادامه ی بیھوشی در این مطالعه استفاده می شود (ماسک جھت نوع استنشاقی و ویال جھت نوع تزریقی) پزشک آنستزیولوژیست (استاد راھنما) و محقق نسبت به نوع بیھوشی دریافتی کور نمی باشند و مطالعه به صورت یک سو کور انجام می شود. مسؤلین جمع آوری و آنالیز داده ها نسبت به نوع بیهوشی با استفاده از کد گروه ها کور سازی شده بودند.