هدف ازمطالعه: تعیین اثربخشی هنر درمانی با رویکرد نقاشی بر تنظیم هیجانی، ناامیدی، تنهایی و کم رویی کودکان طلاق طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده، دو گروه موازی و دو سویه کور است که در فاز ۲ بر روی ۳۰ کودک طلاق (۱۵ نفر در هر گروه) انجام می‌شود. تخصیص نمونه‌ها به روش تصادفی ساده با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار اکسل انجام می‌گیرد؛ ابتدا هر شرکت‌کننده کد شناسایی دریافت و بر اساس عدد تصادفی مرتب شده، به دو گروه ۱۵ نفری تقسیم می‌شوند. نحوه و محل انجام مطالعه: در این پژوهش از روش تحقیق آزمایشی میدانی و از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون گسترده استفاده خواهد شد . پژوهش در شهر ایذه انجام می شود. تمام شرکت کننده ها و مراقبان بالینی و ارزیابی کننده ها که داده ها را تفسیر می کنند و همه اطلاعات محرمانه و برای شرکت کننده ها اسم اختصاری در نظر گرفته می شود شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود حداقل 7 و حداکثر 12 سال سن داشته باشند فرزند طلاق باشند. خود و والدینشان رضایت شرکت در پژوهش را داشته باشند شرایط عدم ورود داشتن بیماری جسمی که در روند درمان اختلال ایجاد کند مصرف داروهای روانپزشکی گروه‌های مداخله: گروه مداخله: مداخله هنر درمانی با رویکرد نقاشی بر اساس پروتکل درمانی شلانی و همکاران (1396) در 8 جلسه 45 دقیقه‌ای، هفته‌ای یک جلسه به‌صورت گروهی اجرا می‌شود. گروه کنترل: هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نمی‌کنند. متغیرهای پیامد اصلی: تنظیم هیجانی؛ ناامیدی؛ تنهایی؛ کم رویی.