اثربخشی استفاده از هوش مصنوعی بر افزایش اعتماد به نفس و کاهش استرس دانشجویان

تعیین اثربخشی استفاده از هوش مصنوعی بر افزایش اعتماد به نفس و کاهش استرس دانشجویان

این مطالعه یک پژوهش نیمه‌آزمایشی، دو گروه موازی و دوسویه‌کور است که بر روی ۳۰ دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل) انجام می‌شود. تخصیص نمونه‌ها به روش تصادفی ساده با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار اکسل انجام می‌گیرد؛ ابتدا به هر شرکت‌کننده یک کد شناسایی منحصر‌به‌فرد اختصاص داده شده و سپس با استفاده از تابع RAND برای هر فرد یک عدد تصادفی تولید می‌شود. شرکت‌کنندگان بر اساس اعداد تصادفی تولیدشده مرتب شده و در نهایت ۱۵ نفر اول در گروه آزمایش و ۱۵ نفر بعدی در گروه کنترل قرار می‌گیرند.

در این پژوهش از روش تحقیق آزمایشی میدانی و از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون گسترده استفاده خواهد شد . پژوهش در دانشگاه آزاد اسلامی شهر ایذه انجام می شود.برای گروه آزمایش استفاده از هوش مصنوعی در قالب برنامه آموزشی مشخص، طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای، هفته‌ای یک جلسه به‌صورت گروهی اجرا می‌شود. تمام شرکت کننده ها و مراقبان بالینی و ارزیابی کننده ها که داده ها را تفسیر می کنند و همه اطلاعات محرمانه و برای شرکت کننده ها اسم اختصاری در نظر گرفته می شود

شرایط ورود حداقل 19 و حداکثر 45 سال سن داشته باشند دانشجوی دانشگاه آزاد واحد ایذه باشند شرایط عدم ورود داشتن بیماری جسمی که در روند درمان اختلال ایجاد کند مصرف داروهای روانپزشکی

گروه مداخله: استفاده از هوش مصنوعی در قالب برنامه آموزشی مشخص، طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای، هفته‌ای یک جلسه به‌صورت گروهی اجرا می‌شود. گروه کنترل: هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نمی‌کنند.

اعتماد به نفس؛ استرس.

در این پژوهش از روش تصادفی‌سازی ساده برای تخصیص شرکت‌کنندگان به دو گروه آزمایش و کنترل استفاده می‌شود. واحد تصادفی‌سازی در این مطالعه، زنان متأهل مراجعه‌کننده و واجد شرایط ورود به پژوهش هستند. ابتدا فهرست کامل افراد داوطلب که بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شده‌اند، تهیه می‌شود. سپس به هر شرکت‌کننده یک کد شناسایی عددی منحصر‌به‌فرد اختصاص داده می‌شود. این کدها در نرم‌افزار Random Number Generator وارد شده و برای هر فرد یک عدد تصادفی از یک تا ۳۰ تولید می‌گردد. پس از تولید این اعداد، شرکت‌کنندگان بر اساس مقدار عدد تصادفی به ترتیب مرتب می‌شوند و تخصیص افراد به دو گروه صورت می‌گیرد و به‌صورت متوالی، 15 نفر اول فهرست به گروه آزمایش و 15 نفر بعدی به گروه کنترل اختصاص می‌یابند. با این روش، ترتیب ورود به مطالعه و شناخت پژوهشگر از شرکت‌کنندگان هیچ نقشی در تعیین گروه نخواهد داشت. جهت پنهان‌سازی تخصیص، فردی که مسئول ورود داده‌ها و انجام فرآیند تصادفی‌سازی در نرم‌افزار است، از مجریان مداخله و ارزیابان پژوهش مستقل خواهد بود و امکان آگاهی از روند اجرای جلسات یا تغییر در تخصیص افراد را نخواهد داشت. همچنین کدهای شناسایی شرکت‌کنندگان به‌صورت محرمانه و جدا از سایر اطلاعات فردی آنان نگهداری می‌شود. بنابراین، امکان پیش‌بینی گروه تخصیص‌یافته برای هر شرکت‌کننده پیش از انجام فرآیند تصادفی‌سازی وجود نخواهد داشت.

به‌منظور کنترل سوگیری و ارتقای روایی درونی پژوهش، این مطالعه با رویکرد دوسوکور طراحی خواهد شد؛ بدین‌صورت که ارزیاب پیامد و تحلیل‌گر داده از نحوه تخصیص دانشجویان به گروه‌های آزمایش و کنترل بی‌اطلاع نگه داشته خواهند شد. در این فرآیند، ارزیاب پیامد در تمامی مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و در صورت اجرای مرحله پیگیری، بدون آگاهی از گروه تخصیصی شرکت‌کنندگان، نسبت به جمع‌آوری و ثبت داده‌ها اقدام خواهد نمود تا احتمال سوگیری در سنجش متغیرهای اعتمادبه‌نفس و استرس کاهش یابد. همچنین، داده‌های خام شرکت‌کنندگان با استفاده از کدهای ناشناس، مانند گروه ۱ و گروه ۲، در اختیار تحلیل‌گر آماری قرار خواهد گرفت و ماهیت واقعی گروه‌ها تا پایان فرآیند تحلیل داده‌ها فاش نخواهد شد. تمامی مراحل تخصیص شرکت‌کنندگان به گروه‌های آزمایش و کنترل توسط فردی مستقل از تیم اجرای مداخله انجام خواهد گرفت و کدهای تخصیص به‌صورت محرمانه نگهداری خواهند شد. رمزگشایی کدهای گروه‌ها تنها پس از تکمیل نهایی تحلیل‌های آماری صورت خواهد پذیرفت. بدین‌ترتیب، تلاش خواهد شد با کاهش آگاهی ارزیاب و تحلیل‌گر از وضعیت گروهی شرکت‌کنندگان، احتمال بروز سوگیری در جمع‌آوری، ثبت و تحلیل داده‌ها به حداقل برسد و اعتبار نتایج پژوهش افزایش یابد.

داده های شرکت کننده ها کاملا محرمانه است و قصد انتشار آنها را ندارم.