هدف ازمطالعه: تعیین اثربخشی و ایمنی مزوتراپی داخل‌جلدی با ترانگزامیک اسید در مقایسه با دارونما برای بهبود چین و چروک‌های ناحیه اطراف چشم طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده، دوسوکور، کنترل‌شده با دارونما و موازی (طراحی نیمه‌صورت/Split-face) ، فاز ۲ بر روی ۲۰ بیمار. جهت تصادفی سازی از سامانه Sealed Envelope استفاده شد. نحوه و محل انجام مطالعه: این مطالعه در درمانگاه پوست بیمارستان شهید فقیهی دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام می‌شود. بیماران طی ۴ جلسه هفتگی در یک سمت دور چشم ترانکزامیک اسید و سمت دیگر دارونما دریافت می‌کنند. مطالعه دوسوکور بوده و بیمار و ارزیاب بالینی/تحلیل‌گر با سرنگ‌های کدگذاری‌شده شخص ثالث کور هستند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: بیماران ۳۰ تا ۶۰ ساله با چین‌وچروک دور چشم (WSRS≥2). شرایط ورود: رضایت کتبی؛ عدم انجام اقدامات زیبایی در ۳ ماه اخیر و عدم مصرف کرم دور چشم در هفته اخیر. شرایط عدم ورود: بارداری؛ شیردهی؛ اختلال انعقادی؛ سابقه DVT یا ترومبوآمبولی؛ مصرف داروهای ضدانعقاد یا ضدبارداری؛ حساسیت به ترانکزامیک اسید. گروه‌های مداخله: گروه مداخله: تزریق داخل درمی (مزوتراپی) ترانکزامیک اسید (۱۰۰ میلی‌گرم در میلی‌لیتر) در یک سمت دور چشم به میزان ۰.۱ میلی‌لیتر در هر تزریق با فواصل ۱ سانتی‌متری (حجم کل ۱ تا ۱.۵ میلی‌لیتر در هر جلسه) با سرنگ انسولین و سرسوزن ۳۰ گیج، هفتگی برای ۴ جلسه متوالی گروه کنترل: تزریق داخل درمی نرمال سالین در سمت مقابل دور چشم (نیمه‌صورت) با حجم، فواصل و تکنیک کاملاً یکسان با گروه مداخله (۰.۱ میلی‌لیتر در هر تزریق، حجم کل ۱ تا ۱.۵ میلی‌لیتر در هر جلسه) با سرنگ انسولین و سرسوزن ۳۰ گیج، هفتگی برای ۴ جلسه متوالی. متغیرهای پیامد اصلی: تغییر حجم چین‌وچروک‌های دور چشم با سیستم VisioFace در ۱ ماه پس از درمان؛ تغییر شدت بالینی چروک‌ها بر اساس مقیاس WSRS؛ تغییر در مساحت و عمق چروک‌ها با تحلیل VisioFace؛ میزان رضایت‌مندی بیماران با مقیاس ۵ درجه‌ای لیکرت؛ فراوانی عوارض جانبی موضعی و سیستمیک.