هدف ازمطالعه: هدف کلی: اثر مصرف مکمل کافئین بر کوهرنس قشری-عضلانی در مقیاس‌های مشخص RPE حین رکاب‌زنی تا واماندگی در زنان فعال طراحی: کارآزمایی بالینی بصورت متقاطع و دوسو کور تصادفی شده، بر روی ۱۵ آزمودنی . نحوه و محل انجام مطالعه: در جلسه آشنایی، آزمودنی‌ها رضایت‌نامه کتبی امضا کرده و قد و وزن آن‌ها اندازه‌گیری می‌شود. سپس آزمون فزاینده‌ای با دوچرخه برای تعیین آستانه بی‌هوازی با روش V-SLOPE انجام می‌شود که شامل ۴ دقیقه گرم کردن با ۷۵ وات و افزایش ۲۵ وات هر ۲ دقیقه تا رسیدن به واماندگی (RPE=10) یا افت سرعت به زیر ۵۰ دور در دقیقه است. در جلسه اصلی، پس از نصب کلاه EEG و الکترودهای EMG روی عضلات منتخب (طبق روش SENIAM)، EEG پایه در حالت استراحت ثبت شده و مکمل یا دارونما مصرف می‌شود. سپس حداکثر انقباض ارادی عضلات اندازه‌گیری می‌شود. ۶۰ دقیقه بعد، EEG و ضربان قلب در حالت استراحت مجدداً ثبت می‌شوند. دوچرخه برای هر فرد شخصی‌سازی شده و پس از گرم کردن ۴ دقیقه‌ای با ۶۰٪ آستانه بی‌هوازی، پروتکل خستگی آغاز می‌شود که شامل رکاب‌زنی با بار ثابت (آستانه بی‌هوازی + ۵٪ آن) تا واماندگی است. در طول پروتکل، داده‌های EEG و EMG و همچنین RPE ثبت می‌شوند. آزمون در RPE=10 یا رسیدن ضربان قلب به حداکثر (۲۲۰−سن) پایان یافته و با ۴ دقیقه سرد کردن با ۶۰٪ آستانه بی‌هوازی دنبال می‌شود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود به پژوهش •فعال بودن (فعالیت ورزشی که به طور متوسط ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی) •برخوردار بودن از سلامت جسمانی، •وزن طبیعی مطابق با شاخص توده بدنی •عدم مصرف دخانیات، الکل، داروهای مؤثر بر سیستم عصبی مرکزی (نظیر داروهای ضداضطراب) و مکمل‌های ورزشی •مصرف کافئین در سطح متعادل و معمول •الگوی منظم قاعدگی معیارهای خروج از پژوهش •ابتلا به بیماری حاد یا آسیب جسمانی •عدم تمایل به همکاری آزمودنی گروه‌های مداخله: گروه مداخله:کپسول کافئین (۶ میلی‌گرم/کیلوگرم وزن بدن) گروه کنترل:کپسول دارونما (سبوس گندم)، یک‌شکل با کافئین متغیرهای پیامد اصلی: زمان رسیدن به واماندگی حین رکاب‌زنی؛ کوهرنس قشری-عضلانی در عضله راست‌رانی و دوقلو و پهن داخلی و دوسر رانی در مقیاس‌های مشخص RPE