تاثیر فعالیت حاد بی هوازی با و بدون مصرف منیزیم بر شاخص های الکترومیوگرافی عضلانی، برون ده توان، خستگی و ارتباط بین آنها

هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر حاد یک جلسه فعالیت بی هوازی با و بدون مصرف مکمل منیزیم بر شاخص های فعالیت الکترویکی عضله ، برون ده توان ، سطوح لاکتات و ارتباط بین آنها است.

برای انجام آزمون‌ها هر آزمودنی دو بار در آزمایشگاه حضور یافتند. تمام آزمون‌ها روی چرخ ارگومتر (لوده ساخت هلند) انجام شد. به محض ورود آزمودنی خون گیری صورت گرفت و سپس الکترود ها در پای راست نصب شد. در ابتدا گرم کردن به مدت 3 دقیقه با شدت صفر وات و 60 CPM اجرا گردید. میزان حرکت پدال برای هر فرد 60 دور در دقیقه (CPM) بود. برای اندازه گیری توان بی هوازی از آزمون وینگیت 30 ثانیه چرخ کارسنج مونارک (لوده ساخت هلند) استفاده و همزمان فعالیت عضلانی پای راست توسط دستگاه EMG ثبت شد.

مراحل کار در آزمایشگاه علوم ورزشی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه مازندران انجام شد. تحقیق دوسو کور توسط فردی خارج از مطالعه کنترل شد.

نداشتن سابقه مصرف مکمل منیزیوم، استعمال سیگار، سابقه بیماری های قلبی و اختلالات کبدی و تیروئیدی، حساسیت های پوستی شرط ورود آزمودنی ها به مطالعه می باشند. عدم مصرف مکمل در یک وعده از معیار خروج از مطالعه بود.

گروه مکمل مقدار 350 میلی‌گرم مکمل منیزیم را به صورت روزانه دریافت کردند. گروه دارونما بسته‌های حاوی آرد را که از نظر شکل، اندازه، رنگ و مزه کاملاً مشابه مکمل بود مصرف کردند.

مصرف مکمل و اثرات آن بر خستگی

یک فرد خارج از تحقیق، از گروه مکمل گیری و دارونما اطلاع داشت.

داده خاصی وجود ندارد.

اطلاعات مربوط به فعالیت عضلانی و اندازه گیری های خونی به اشتراک گذاشته خواهد شد.

از زمان دریافت کد بالینی

برای ورزشکاران، غیر ورزشکاران و محققین دانشگاهی

از طریق مقالات

وحید طالبی

از طریق ایمیل