هدف ازمطالعه: در این مطالعه سعی داریم اثر منیزیوم در همراهی با داروی پروپرانولول را نسبت به دارونما در همراهی با پروپرانولول در کودکان مبتلا به میگرن بررسی کنیم. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کور فاز 3 با کنترل دارونما با طراحی موازی که 140 بیمار به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شده و به مدت 3 ماه داروهای مذکور را استفاده کرده و روزنگار میگرن را پر می کنند. تصادفی سازی با استفاده از جدول اعداد تصادفی انجام می شود. نحوه و محل انجام مطالعه: مطالعه در درمانگاه مغز و اعصاب کودکان واقع در درمانگاه دولتی امام رضا شیراز انجام می شود. بیماران واجد شرایط، تصادفی سازی شده و داروی مناسب با اشکال یکسان و در بسته بندی های مشابه در اختیار آنها قرار خواهد گرفت و به مدت 3 ماه دنبال خواهند شد. پزشک و بیمار نسبت به گروه مطالعاتی کور هستند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود: کودکان در بازه ی سنی ۶ تا ۱۸ سال و وزن کمتر از ۹۰ کیلوگرم با تشخیص سردرد میگرنی طبق شاخص های IHSC-۳ که حداقل ۴ حمله ی میگرن در ماه یا جمعا ۸ روز سردرد در ماه را در به مدت حداقل یک ماه گذشته تجربه کرده باشند. معیارهای خروج: وجود همزمان نوعی دیگر از سردرد، سردرد یا مصرف داروی مسکن در حداقل ۱۵ روز از ماه، سابقه ی صرع یا بیماری های نورولوژیک همراه، عقب ماندگی ذهنی IQ<۷۰، اعتیاد، منع مصرف منیزیوم، منـع مصـرف پروپرانولـول، سابقه‌ی مصرف داروهای پروفیلاکسی میگرن یا مکمل منیزیوم در یک ماه گذشته، سابقه ی بیماری های روانپزشکی، احتمال کمپلیانس دارویی پایین توسط بیمار؛ بیسواد بودن بیمار و اعضای خانواده گروه‌های مداخله: نیمی از بیماران منیزوم اکساید با دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم در روز و نیمی دیگر قرص دارونمای کاملا مشابه دریافت می کنند. بیماران هر دو گروه پروپرانولول با دوز 0.5 میلی گرم بر کیلوگرم دریافت می کنند. بعد از ویزیت اول، 4 هفته و 12 هفته بعد از شروع مطالعه نیز ویزیت می شوند. متغیرهای پیامد اصلی: میزان کاهش تعداد حملات میگرن در ماه پیامد اصلی مطالعه می باشد.