هدف ازمطالعه: 1.تعیین فراوانی نوع اختلالات شناختی در جمعیت مورد مطالعه در گروه مصرف کننده اتوموکستین و پلاسبو 2.مقایسه میزان تغییرات اختلالات شناختی قبل و بعد از مصرف دارو بین دو گروه مصرف کننده پلاسبو و مصرف کننده اتوموکستین طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل،دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 3، با گروه های موازی بر روی 52 بیمار است. برای تصادفی سازی از روش تصادفی بلوکی و با بلوک های 4 تایی استفاده شد نحوه و محل انجام مطالعه: بیماران مراجعه کننده به کلینیک های سرپایی یا بستری بیمارستان گلستان اهواز بعد از بررسی معیارهای ورود و خروج انتخاب می شوند. در ابتدا از بیماران تست مک فیمز گرفته می شود مطالعه از نوع دو سوکور است. شماره هر بیمار بر اساس لیست تصادفی سازی نرم افزار روی پاکت دارویی قرار می گیرد همچنین دو داروی پلاسبو و اتوموکستین به گونه ای بسته بندی می شوند که بیمار از اسم داروی مصرفی خود اطلاعی نداشته باشد و توسط پرستار غیر مرتبط با پژوهش به بیماران داده می شود به گونه ای که پزشک مجری از دارویی که در اختیار هر بیمار قرار گرفته اطلاعی ندارد.گروه A که شامل 26 بیمار است و توسط فرد غیر آگاه انتخاب شده تحت درمان با داروی اتوموکستین به مدت سه ماه قرار خواهند گرفت و گروه B شامل26 بیمار است که به توسط فرد غیر آگاه انتخاب شده و تحت درمان با دارونما قرار خواهند گرفت. ابتدا و انتهای 3 ماه برای بیماران تست مک فیمز انجام می شود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود؛ سن بین 18 تا 55 سال؛ اختلال شناختی قابل اندازه گیری بر اساس تست مک فیمز منتسب به بیماری مالتیپل اسکلروزیس؛ تشخیص مالتیپل اسکلروزیس بر اساس معیارهای مک دونالد شرایط عدم ورود؛ استفاده مداوم از داروهای تحریک کننده؛ کنتراندیکاسیون مصرف اتوموکستین گروه‌های مداخله: گروه A تحت درمان با داروی اتوموکستین قرار خواهند گرفت و گروه B تحت درمان با دارونما قرار خواهند گرفت متغیرهای پیامد اصلی: زبان ؛ عملکرد اجرایی ؛ سرعت پردازش ؛ حافظه عملکردی ؛ قدرت یادگیری جدید