هدف ازمطالعه: مقایسه مایع وریدی گرم و دمای اتاق بر هیپوتانسیون ناشی از بی‌حسی اسپاینال در سالمندان مبتلا به پرفشاری خون تحت جراحی ارتوپدی. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی، دوسوکور، موازی. حجم نمونه ۷۰ (۳۵ در هر گروه). تصادفی‌سازی بلوکی با پاکت‌های پلمپ. تک‌مرکزی. نحوه و محل انجام مطالعه: در بیمارستان آموزشی الکرخ، بغداد، عراق انجام می شود. بیماران سالمند مبتلا به پرفشاری خون کاندید جراحی ارتوپدی انتخابی اندام تحتانی تحت بی‌حسی اسپاینال پس از رضایت آگاهانه وارد و به‌صورت تصادفی به گروه مایع گرم یا دمای اتاق تقسیم می‌شوند. پایش استاندارد شامل الکتروکاردیوگرافی، پالس اکسیمتری و فشار خون غیرتهاجمی است. شرکت‌کنندگان، متخصص بیهوشی، ارزیاب پیامد و تحلیل‌گر داده کور هستند؛ مایع توسط پرستار غیرکور آماده و با مواد مات پوشانده می‌شود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: ورود: سن ≥۶۵، پرفشاری خون تحت درمان، ASA II/III، جراحی ارتوپدی انتخابی اندام تحتانی تحت بی‌حسی اسپاینال. عدم ورود: هیپرکالمی شدید، نارسایی شدید کبدی، اسیدوز لاکتیک، ناتوانی در همکاری. گروه‌های مداخله: گروه W: رینگر لاکتات گرم شده تا ۳۷-۳۸ درجه. گروه R: رینگر لاکتات با دمای اتاق (۲۰-۲۴ درجه). هر دو با دوز ۱۰-۱۵ میلی‌لیتر/کیلوگرم در ۱۵-۲۰ دقیقه پس از بلوک نخاعی. متغیرهای پیامد اصلی: اصلی: بروز هیپوتانسیون ناشی از بی‌حسی اسپاینال (کاهش فشار خون سیستولیک ≥۲۰٪ یا <۹۰ میلی‌متر جیوه) در ۳۰-۴۵ دقیقه. ثانویه: تعداد اپیزودهای هیپوتانسیون، نیاز به وازوپرسور، زمان تا اولین اپیزود.