اثر انفوزیون کریستالوئید حاوی گلوکز روی وضعیت همودینامیک مادر بعد از بی حسی نخاعی برای سزارین

با توجه به اثرات تجویز گلوکز حین جراحی، در این کارآزمایی بالینی دو سوکور تصادفی به بررسی اثر اضافه کردن گلوکز به محلول رینگر روی وضعیت همودینامیک مادر بعد از بیحسی نخاعی طی سزارین می پردازیم. ۹۰ خانم در سنين ۱۸ تا ۴۰ سالگی با حاملگي ترم تك قلو و كانديداي سزارين الكتيو با بي حسی نخاعي وارد مطالعه شده و خانم های دارای بیماری های روانی و شاخص توده بدنی بیش از ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع از مطالعه خارج خواهند شد. بیماران پیش از عمل به طور تصادفی به دو گروه مساوی کنترل و مطالعه تقسیم می شوند. گروه مطالعه (۴۵ مورد ) محلول گلوکز ۱ درصد در سرم رینگر و گروه کنترل (۴۵ مورد) آب مقطر همراه با محلول رینگر دریافت میکنند. در شروع بیحسی نخاعی ابتدا بولوس مایع داخل وریدی به میزان ۸ میلی لیتر بر کیلوگرم در عرض ۱۵ دقیقه داده شده و سپس با سرعت ۱۵ تا ۲۰ میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه تا پایان عمل انفوزیون میشود. محلول گروه مطالعه (گلوکز ۱ درصد) با اضافه کردن ۱۰ گرم گلوکز به ۱ لیتر سرم رینگر و محلول گروه پلاسبو با اضافه کردن همان حجم آب مقطر به سرم رینگر تهیه میشود. پارامترهاي مطالعه شامل مقادیر همودینامیک پایه (فشار خون، ضربان قلب) و بروز اثرات جانبی افت فشار خون شامل تهوع، استفراغ و تضعیف تنفس ثبت می گردد. علاوه بر موارد فوق ، دوز کلی وازو پرسورها و مقادیر قندخون مادر قبل و بعد از عمل با گلوکومتر اندازه گیری میشود.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تبریز