مقایسه تغییرات همودینامیک در دو روش بی حسی نخاعی با 2 سی سی لیدوکائین 5% و 1 سی سی لیدوکائین 5% + 1 سی سی فنتانیل در بیماران با سابقه افزایش فشار خون سیستمیک در جراحی TURP

بی حسی نخاعی روش بیهوشی انتخابی برای جراحی برش پروستات از طریق مجرا می باشد. یکی از مشکلات بی حسی اسپاینال باروش مرسوم یعنی استفاده از 2 سی سی لیدوکائین 5% (100 میلی گرم) در سنین بالا بخصوص در صورت داشتن بیماری زمینه ای قلبی عروقی مثل سابقه هیپرتانسیون سیستمیک ، بروز افت شدید فشار خون سیستمیک می باشد که می تواند منجر به عوارض قلبی مثل تغییرات ایسکمیک قلبی وحتی کلاپس قلبی عروقی و یا عوارض کلیوی مثل نکروز حاد توبولر و نارسایی حاد کلیه حین وبعد از جراحی شود وبدین طریق باعث افزایش موربیدیتی و مورتالیتی بیهوشی این بیماران گردد.استفاده نوراگزیال بی حس کننده های موضعی (مانند لیدوکائین) می توانند فیبرهای سمپاتیک را بلوک کرده و سبب هیپوتانسیون شوند که برای جلوگیری از بروز آن می توان دوز بی حس کننده موضعی را کاهش داد و مخدر به آن اضافه کرد یا به تنهایی از مخدر نورآگزیال استفاده کرد زیرا کاربرد نورآگزیال مخدر باعث هیپوتانسیون نمی شود. کاربرد نورآگزیال مخدرها عموماً بدون هیپوتانسیون و بلوک موتور می باشد. ما امیدواریم باانجام بی حسی اسپاینال با استفاده از یک سی سی لیدوکائین 5% (50 میلی گرم) + یک سی سی فنتانیل (50 میکروگرم) ضمن بیدردی کافی از بروز تغییرات شدید همودینامیک جلوگبری کنیم و بدین روش از موربیدیتی ومورتالیتی ناشی از تغییرات همودینامیک جلوگیری نماییم. مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور انجام می شود. بیمار و فرد ارزیابی کننده از نوع داروی تجویزی لیدوکائین یا لیدوکائین + فنتانیل اطلاع نداشته و مطالعه دو سوکور خواهد بود. جمعیت مورد مطالعه:بیماران با ASA کلاس دو با سابقه افزایش فشار خون سیستمیک و سن بالای 50 سال مراجعه کننده به اتاق عمل بیمارستان 15 خرداد جهت جراحی TURP. معیارهای خروج از مطالعه: عدم رضایت بیمار; ناتوانایی در حفظ بی حرکتی حین فرو رفتن سوزن اسپاینال; افزایش فشار داخل جمجمه; اختلالات انعقادی، عفونت پوست یا بافت نرم ناحیه اسپاینال وهمودینامیک ناپایدار. تمام بیمارانی که وارد مطالعه می شوند پس از ثبت مشخصات دموگرافیک ابتدا 5cc/kg سرم نرمال سالین دریافت می کنند ومانیتورینگ کامل (فشار خون ، ضربان قلب ، ECG و پالس اکسیمتری) میشوند سپس با رعایت استریلیته گروه اول با لیدوکائین 5% و با حجم 2 سی سی (100 میلی گرم) و گروه دوم با یک سی سی لیدوکائین 5% (50 میلی گرم) + یک سی سی فنتانیل (50 میکروگرم) وجمعاً 2 سی سی از فضای بین مهره ای L4-L5 یا L5-S1 تحت بی حسی نخاعی قرار می گیرند سپس مانیتوریگ کامل می شوند و فشار خون وضربان قلب بادستگاه خودکار بلافاصله بعد از بی حسی نخاعی و سپس هر 5 دقیقه اندازه گیری وثبت می گردد و چنانچه کاهش فشار خون بیش از 20% پایه بود با افدرین درمان وثبت می گردد واگر ضربان قلب بیمار کمتر از 45 شد با آتروپین درمان می گردد. مایع درمانی حین عمل طبق قانون مایع درمانی انجام خواهد شد ودر صورت خونریزی بیش از حد مجاز ترانسفوزیون PRBC انجام وبیمار از مطالعه حذف خواهد شد. با توجه به مطالعات مشابه و نتایج حاصل از آن حجم هرگروه 74 بیمار و جمعاً تعداد 148 بیمار مورد بررسی قرار می گیرند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گناباد