هدف ازمطالعه: مقایسه اثربخشی تزریق تک دوز کورتیکواستروئید داخل مفصلی و لیزردرمانی کم توان داخل مفصلی در استئوآرتریت زانو، از نظر درد،پیامدهای استئوآرتریت ، کیفیت زندگی و عوارض ناخواسته. طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی، دوسویه کور(شرکت کنندگان و ارزیاب)،تصادفی شده فاز 2 بر روی 54 بیمار. تصادفی سازی بلوکی با اندازه بلوک 6 و استفاده از نرم افزارRandom انجام خواهد شد. نحوه و محل انجام مطالعه: این کارآزمایی بالینی در کلینیک طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان فیروزگر تهران انجام می‌شود. بیماران در دو گروه تزریق داخل‌مفصلی ۴۰ میلی‌گرم تریامسینولون یا لیزردرمانی داخل‌مفصلی قرار می گیرند. مداخلات تحت هدایت سونوگرافی و باحفظ کورسازی ارزیاب و شرکت‌کنندگان انجام می‌شود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: بیماران 45 تا 75 ساله مبتلا به استئوآرتریت زانو، تشخیص داده شده بر اساس معیارهای بالینی و تصویربرداری کالج روماتولوژی آمریکا(ACR)، با درجه 2 یا 3 در طبقه بندی کلگرن لارنس و نمره درد حداقل 4 از 10 وارد می شوند. تزریق اخیر مفصلی، جراحی یا آرتروپلاستی برنامه ریزی شده، آرتریت التهابی یا ثانویه، خطر خونریزی، عفونت، بدخیمی، دیابت، بارداری، شیردهی، مصرف داروی مرتبط یا حساسیت، از معیارهای عدم ورود هستند. انصراف، ایجاد معیار عدم ورود، عدم پیگیری، عارضه جدی، عدم همکاری یا تخلف از پروتکل، معیار خروج است. گروه‌های مداخله: گروه الف، 40 میلی گرم تریامسینولون استوناید در 1 میلی لیتر، تحت هدایت سونوگرافی، همراه با لیزر شبیه سازی شده دریافت می کند. گروه ب، لیزردرمانی داخل مفصلی با طول موج 658 نانومتر، توان 50 میلی وات، مدت 20 دقیقه و انرژی 60 ژول، همراه با تزریق شبیه سازی شده 0.5 میلی لیتر نرمال سالین دریافت می کند. متغیرهای پیامد اصلی: درد با VAS و علائم و عملکرد با نسخه فارسی معتبر شاخص WOMAC ارزیابی می شوند. ارزیابی ها در زمان پایه، پایان هفته اول و پایان ماه اول انجام می شوند. عوارض ناخواسته ثبت خواهند شد.