مقایسه تأثیر الکترواکوپانکچر و لیزر کم توان در درمان استئوآرتریت مفصل زانو

مفصل زانو بیش از مفاصل دیگر مبتلا به استئوآرتریت می شود. استئوآرتریت زانو سبب درد، التهاب، آتروفی عضله چهار سر و سفتی عضلات هم استرینگ می گردد. هدف از این تحقیق مقایسه تأثیر الکترواکوپانکچر و لیزر کم توان در درمان استئوآرتریت زانو هست. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور می باشد. زیرا بیمار و ارزیاب کننده هر دو از نوع درمان اطلاعی ندارند اما درمان گر از نوع درمان خبر دارد. شصت بیمار که مبتلا به استئوآرتریت زانو می باشند به کلینیک فیزیوتراپی فاطمیه رفسنجان مراجعه خواهند کرد. ارزیاب کننده براساس شرایط ورود بیماران را بررسی می نماید سپس آن ها را به شیوه بلوک های تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم می نماید و به درمانگر ارجاع می دهد. سه روش مطالعه شامل الکترواکوپانکچر (طب سوزنی توأم با الکتریسیته)، لیزر کم توان (گالیم، آلومینیم-آرسناید، 810nmو 100 میلی وات) می باشد. شدت درد، حرکات، التهاب زانو و تست 6 دقیقه ای قدم زدن در جلسات اول، پنجم، دهم و یک ماه پس از درمان ارزیابی می گردد. معیارهای ورودی شامل داشتن سن 45 تا 75 سال، درد بیشتر از سه ماه، توانایی راه رفتن، وجود استئوفیت در زانو، کاهش فاصله مفصلی، صدای کریپیتوس در حرکات زانو، درجه 2 و 3 استئوآرتریت و آرتروز اولیه زانو هستند. معیارهای خروج شامل تزریق کورتیکوستروئیدها طی یک ماه گذشته، شکستگی و دررفتگی زانو، سابقه جراحی زانو، زنان حامله، روماتیسم مفصلی و استئوآرتریت شدید زانو (درجه 4) می باشند.

دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان