در اين كارآزمايي باليني هدف مقایسه تغییرات همودینامیک در بی حسی اسپاینال یک طرفه و اپیدورال در بیماران تحت عمل جراحی زیر سطح حسی T10 است. تعداد 120 بیمار با سن 18-70 سال که کاندید اعمال جراحی زیر سطح حسی T10بودند پس پر كردن فرم رضايت شركت در طرح پژوهشي، بطور تصادفی به دو گروه دریافت کننده بیهوشی اسپاینال یک طرفه و اپیدورال تقسیم شدند. بيماران داراي هرگونه بيماري قلبی- عروقی، کبدی وکلیوی، کواگولوپاتی، عفونت پوست یا زیر جلد در محل مقرر برای ورود سوزن، هایپوولمی شدید، حساسیت به داروی بی حسی موضعی، هایپوتانسیون شدید، وارد طرح نمي شوند. بیماران در گروه اول تحت بی حسی اسپاینال یک طرفه قرار می گیرند که پس ازتزریق ساب آراکنوئید بلافاصله به پوزیشن سوپاین درمی ایند و سپس به سمت محل جراحی تیلت میشوند (45درجه). سپس 3سی سی مارکایین نیم درصد از طریق پانکچر اسپاینال درفضای L2-L3وL3-L4 باسوزن اسپاینال Quinke G25 با Approach میدلاین تزریق می شود. در گروه دوم بیماران تحت بی حسی اپیدورال قرار می گیرند. درپوزیشن نشسته کاتتر اپیدورال ازطریق سوزن Tuohy G17 درفضای L2-L3 یا L3-L4 وارد شده و 15 سی سی مارکایین نیم درصد تزریق شده و بیمار به پوزیشن سوپاین درمی اید. بيماران هر دو گروه از لحاظ میزان فشارخون سیستولیک، دیاستولیک، متوسط شریانی، ضربان قلب اولیه و طی عمل جراحی همراه با میزان اشباع اکسیژن شریانی، بروز سردرد، کمردرد و تهوع و استفراغ بررسی می گردند.