هدف ازمطالعه: مقایسه اثر زنجبیل و دگزامتازون و اندانسترون و پرومتازین در کاهش تهوع و استفراغ بعد از عمل بیماران کاندید هیسترکتومی طراحی: مطالعه کارازمایی بالینی دوسوکور تعداد 100بیمار به صورت تصادفی ساده به 4 گروه تقسیم شدند.گروه ها به صورت موازی هستند. فاز کارآزمایی 3 می باشد. نحوه و محل انجام مطالعه: بیماران کاندید عمل هیسترکتومی بیمارستان سینا رضایی آشتیانی شهر اراک به صورت تصادفی سازی ساده با استفاده از پاکت نامه در 4 گروه تقسیم می شوند.مطالعه دوسوکور می باشد و در آن کورسازی آنالیزگر و ارزیابی کننده پیامد و شرکت کننده صورت می گیرد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود به مطالعه: عدم ابتلا به سرطان، عدم ابتلا به فشارخون بالا، 40 تا 60 سال،شمارش پلاكتي بالاي 100 هزار، عدم ابتلا به انسداد روده و هپاتيت، عدم مصرف داروهاي ضدتهوع و استفراغ و يا داروهاي ايجادكننده آن، عدم درمان طولاني مدت با داروهاي كورتيكواستروئيد، عدم وجود سابقه حساسيت به زنجبيل شرایط خروج از مطالعه: عدم رضایت بیمار جهت شرکت در مطالعه، تمایل به همکاری، بیمارانی که حین عمل جراحی دچار ایست قلبی تنفسی شوند، گروه‌های مداخله: گروه مداخله زنجبیل: افراد در گروه زنجبیل ،یک ساعت قبل از عمل ، 2 قرص زنجبيل ومیگان 500 دینه را كه هركدام حاوي 500 ميليگرم زنجبيل است دریافتمی کنند و برای یکسان سازی شکل داروهای دریافتی ، 4 میلی لیتر آب مقطر داخل سرم در یافت می کنند. گروه اندانسترون: افراد در گروه اندانسترون 8 میلی گرم اندانسترون در یافت می کنند. گروه دگزامتازون: بیماران 8 میلی گرم دگزامتازون به صورت داخل وریدی قبل از اینداکشن بیهوشی داده می شود. گروه پرومتازین: 6.25 میلی گرم پرومتازین به صورت وریدی قبل از اینداکشن بیهوشی به بیماران داده خواهد شد. متغیرهای پیامد اصلی: تهوع، استفراغ، ارامبخشی