گزینه‌ای انتخاب نشده است. از چک‌باکس‌ها استفاده کنید تا نتایج دلخواه را انتخاب کنید.
نمایش 1 تا 1 از 1 نتیجه.
{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل
هدف ازمطالعه:
مقایسه اثرات تمرین مقاومتی قدرتي و استقامتي بر پیامدهای بالینی در بیماران مبتلا به نورووپاتي ديابتي
طراحی:
کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده با دو گروه موازی.تخصیص ٣٤ شركت كننده به دو گروه تمرین مقاومتی قدرتی و گروه تمرین مقاومتی استقامتی با استفاده از نرم‌افزار Research Randomizer انجام خواهد شد
نحوه و محل انجام مطالعه:
این کارآزمایی با هدف مقایسه اثر تمرین مقاومتی قدرتی و استقامتی در بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی، در کلینیک پزشکی ورزشی بیمارستان لقمان حکیم طی سال‌های 1405–1406انجام می‌شود. به‌دلیل ماهیت مداخله، کورسازی شرکت‌کنندگان و مجریان تمرین امکان‌پذیر نیست؛ ارزیابان پیامدها و تحلیلگر آماری از تخصیص گروهی بی‌اطلاع خواهند بود و داده‌ها با کدگذاری گروه‌ها تحلیل می‌شوند.
شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود:
شرایط ورود: ابتلا به دیابت همراه با نوروپاتی دیابتی؛ واجد شرایط بودن از نظر پزشکی برای انجام تمرینات مقاومتی؛ توانایی انجام تمرینات تعیین‌شده؛ تمایل به شرکت در مطالعه و ارائه رضایت‌نامه آگاهانه. شرایط عدم ورود: ابتلا به نوروپاتی اتونوم؛ ابتلا به نوروپاتی با منشأ غیردیابتی؛ مصرف فعلی دخانیات؛ ابتلا به آرتریت روماتوئید؛ سابقه انجام عمل جراحی طی یک ماه گذشته
گروه‌های مداخله:
گروه مداخله اول (تمرین مقاومتی قدرتی): تمرینات مقاومتی به مدت ۸ هفته و هفته‌ای ۲ جلسه، با وزنه معادل ۵۰ درصد حداکثر قدرت یک‌تکرار بیشینه و در قالب ست‌های ۸ تا ۱۲ تکراری آغاز می‌شود. شدت تمرین متناسب با توانایی و تحمل فرد به‌تدریج تا حداکثر ۹۰ درصد افزایش می‌یابد.گروه مداخله دوم (تمرین مقاومتی استقامتی): تمرینات مقاومتی به مدت ۸ هفته و هفته‌ای ۲ جلسه، با وزنه معادل ۳۰ درصد حداکثر قدرت یک‌تکرار بیشینه و با ۱۲ تا ۲۰ تکرار آغاز می‌شود. شدت تمرین متناسب با توانایی و تحمل فرد به‌تدریج تا حداکثر ۴۰ درصد افزایش می‌یابد.
متغیرهای پیامد اصلی:
حداکثر وزنه قابل جابه‌جایی در یک تکرار؛ نمره ابزار غربالگری نوروپاتی میشیگان