هدف ازمطالعه: مقایسه تأثیرات یوگا و تحریک الکتریکی سطحی عصب تیبیال بر سطح استرس،اضطراب و افسردگی، سطح کیفیت زندگی، عملکرد عضلات کف لگن و علایم بی اختیاری ادراری در زنان مبتلا به بی ‌اختیاری فوریتی ادرار طراحی: ارآزمایی بالینی بدون گروه کنترل، با گروه‌های موازی، یک‌سو کور (ارزیاب کور)، تصادفی‌شده، بر روی ۷۰ زن مبتلا به بی‌اختیاری فوریتی ادراری. برای تصادفی‌سازی از روش بلوکی (اندازه بلوک ۶) از طریق سایت randomization.com استفاده شد. نحوه و محل انجام مطالعه: شرکت‌کنندگان از کلینیک فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی شهید بهشتی شناسایی و پس از رضایت آگاهانه وارد می‌شوند؛ تخصیص به سه گروه با تصادفی‌سازی بلوکی و پنهان‌سازی با پاکت‌های مهروموم‌شده انجام می‌شود؛ ۱۲ جلسه (۳ بار در هفته) در بیمارستان دی و کانون یوگای خیابان ظفر برگزار می‌شود؛ ارزیابی‌های پیش و پس از مداخله در جلسه‌ای جدا از درمان و با فرم‌های کدگذاری‌شده انجام می‌شود؛ کورسازی کامل شرکت‌کنندگان به‌دلیل ماهیت قابل‌مشاهده مداخلات ممکن نیست. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: زنان 25 تا 65 ساله با سابقه بی‌اختیاری فوریتی ادراری از 6 ماه تا 1 سال گذشته، تاییدشده توسط پزشک متخصص و پرسشنامه علائم بی‌اختیاری، بدون سابقه تمرینات کف لگن یا یوگا طی 6 ماه اخیر؛ معیارهای عدم ورود شامل بارداری، بی‌اختیاری استرسی خالص یا غالب، پرولاپس ارگان لگنی درجه 2 یا بزرگ‌تر، عدم توانایی در انقباض قابل‌تشخیص عضلات کف لگن، اختلالات شناختی، پیس‌میکر قلبی یا ایمپلنت الکتریکی، عدم امکان حضور منظم، سابقه اخیر عفونت ادراری یا جراحی لگن، کمر یا اندام تحتانی، و اختلالات نورولوژیک یا حسی اندام تحتانی گروه‌های مداخله: یوگا درمانی، تحریک الکتریکی سطحی عصب تیبیال (TTNS)، ترکیب یوگا درمانی و TTNS متغیرهای پیامد اصلی: علائم بی‌اختیاری ادراری فوریتی، عملکرد عضلات کف لگن، سطح استرس اضطراب و افسردگی و سطح کیفیت زندگی