بررسی اثربخشی درمان ترکیبی بیوفیدبک عضلات کف لگن و تزریق پلاسمای غنی از پلاکت در مقایسه با درمان بیوفیدبک به عنوان مونوتراپی در توانبخشی بی اختیاری ادراری استرسی در زنان ایرانی.

تعیین اثربخشی درمان ترکیبی بیوفیدبک عضلات کف لگن و تزریق پلاسمای غنی از پلاکت در مقایسه با درمان بیوفیدبک به عنوان مونوتراپی در توانبخشی بی اختیاری استرسی ادرار در زنان.

کارآزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده با گروه های موازی، یک سویه کور

بیماران مبتلا به بی اختیاری استرسی ادرار که بصورت سرپایی به درمانگاه طب فیزیکی و توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز جهت درمان های غیر جراحی و توانبخشی ارجاع داده می شوند

زنانی با علائم واضح بالینی بی اختیاری استرسی ادرار ;سن بیشتر از ۲۰ و کمتر از ۷۰ سال ; بیمارانی که تمایل به انجام اقدامات غیر جراحی دارند. معیار های خروج از مطالعه: بیماران با پرولاپس (stage>II) ; بدخیمی و دیسپلازی های سرویکال; عفونت حاد / راجعه ادراری; جراحی بازسازی ناحیه لگنی; بارداری; خونریزی های غیر طبیعی رحمی ; مصرف داروهای آنتی پلاکت و ضد انعقاد; بیماری های روانپزشکی ; سابقه جراحی بدلیل بی اختیاری ادرار ; دیابت کنترل نشده ;بی اختیاری نوروژنیک ادرار ; بی اختیاری فوریتی ادرار

گروه اول شامل ۲۴ نفر که هر دو درمان توانبخشی عضلات کف لگن بصورت جلسات ۳۵ دقیقه ای، یکبار در هفته شامل ۲۰ دقیقه تحریک الکتریکال با پروب واژینال. سپس ۱۵ دقیقه بیوفیدبک که برنامه پروتکل توانبخشی کف لگن برای بیمار بصورت ۴ جلسه هفتگی (یک جلسه در هفته) بمدت یکماه انجام خواهد شد. سپس ۳ نوبت تزریق پلاسمای غنی از پلاکت با فواصل ۴ هفته ای در ۱/۳ قدامی واژن انجام خواهد شد. گروه کنترل شامل ۲۴ نفر که فقط تحت درمان توانبخشی عضلات کف لگن بصورت پروتکل تحریک الکتریکی با پروب واژینال بطور میانگین ۴ جلسه بصورت جلسات هفتگی (هفته ای یک مرتبه) انجام خواهد گرفت. در هر دو گروه در فواصل جلسات بیمار تمرینات کگل را بصورت ۶ مرتبه در روز می بایست انجام دهد.

بی اختیاری استرسی ادرار؛ تزریق پلاسما غنی از پلاکت؛ بیوفیدبک کف لگن؛ عملکرد جنسی؛ کیفیت زندگی

افراد واجد شرایط ورود به مطالعه به روش تخصیص تصادفی (allocation) و با استفاده از روش block randomization در دو گروه ۲۴ نفره کنترل (مداخله با بیوفیدبک و تزریق پلاسمای غنی از پلاکت) و گروه کنترل (مداخله با بیوفیدبک) که از تصادفی سازی بلوک با اندازه بلوک های مختلف استفاده خواهد شد. اندازه بلوک ها مضربی از ۲ و مقسوم علیه ۴۸ (۲و ۴و ۶) خواهد بود. در ابتدا، اندازه بلوک ها بطور تصادفی انتخاب می شوند. سپس، برای هر بلوک جایگشت های مختلف بصورت تصادفی توسط نرم افزار Randomization Allocation Software تعیین می شود. در هر بلوک تعداد افراد در گروه ها برابر است و برای عدم افشای جایگشت ها در آخرین افراد هر بلوک از کورسازی استفاده می شود.

در این مطالعه بیماران در مورد نحوه گروه بندی آنها و جزئیات مربوط به مداخلات انجام شده اطلاعی نخواهند شد (کورسازی یکطرفه)