هدف ازمطالعه: تعیین تأثیر آموزش بازخورد محور (Teach-Back) بر قصد باروری و فرزندآوری بر اساس تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده در زنان شهر خوی طراحی: مطالعه حاضر یک کارآزمایی شبه‌تجربی دارای گروه کنترل، با گروه‌های موازی و بدون کورسازی (مبتنی بر جامعه) بر روی ۱۵۰ زن واجد شرایط (۷۵ نفر مداخله و ۷۵ نفر کنترل) بود. برای پیشگیری از نشت اطلاعات، تصادفی‌سازی به روش خوشه‌ای در سطح ۸ مرکز خدمات جامع سلامت انجام شد؛ مراکز با انتساب تصادفی به دو گروه مداخله (۴ مرکز) و کنترل (۴ مرکز) تخصیص یافتند و سپس زنان واجد شرایط از هر مرکز با نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نحوه و محل انجام مطالعه: زمینه ارتقای تمایل فرزندآوری با تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده در ۸ مرکز خدمات جامع سلامت خوی. تخصیص تصادفی خوشه‌ای مراکز به دو گروه مداخله و کنترل (هر کدام ۴ مرکز). تکمیل پرسشنامه قبل مداخله با مصاحبه حضوری. ارائه ۴ جلسه آموزش ۴۵ دقیقه‌ای روش بازخورد برای مداخله و مراقبت معمول برای کنترل. پیگیری پس از ۳ ماه. مطالعه بدون کورسازی به دلیل ماهیت آموزشی. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود: زنان در سنین باروری (۱۵ تا ۴۹ سال)؛ نداشتن منع پزشکی برای بارداری؛ داشتن پرونده سلامت فعال در مرکز خدمات جامع سلامت؛ تمایل به شرکت در مطالعه و ارائه رضایت‌نامه آگاهانه. معیارهای خروج: بارداری در طول دوره مطالعه؛ ناباروری در هر یک از زوجین. گروه‌های مداخله: گروه مداخله: شرکت در ۴ جلسه آموزشی ۴۵ دقیقه‌ای (شامل ۲۵ دقیقه آموزش بر اساس سازه‌های TPB و ۲۰ دقیقه تمرین بازخورد Teach-Back) جهت ارتقای دانش باروری، نگرش، هنجارهای انتزاعی و کنترل رفتاری درک‌شده. گروه کنترل: دریافت مراقبت‌های معمول بدون آموزش اختصاصی در طول دوره مطالعه؛ ارائه محتوای آموزشی به این گروه تنها پس از پایان مرحله پیگیری ۳ ماهه (جهت رعایت اخلاق پژوهش). متغیرهای پیامد اصلی: تمایل به فرزندآوری؛ دانش باروری؛ نگرش نسبت به فرزندآوری؛ هنجارهای انتزاعی؛ کنترل رفتاری درک‌شده