هدف ازمطالعه: بررسی اثربخشی ژل رویال خوراکی در کاهش شدت وزوز گوش در بیماران مبتلا به این اختلال. طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده، دو سویه کور، با گروه‌های موازی و کنترل پلاسبو، در فاز ۲ است. حجم نمونه ۶۰ نفر (۳۰ نفر در هر گروه) است. تخصیص تصادفی با استفاده از بلوک‌های چهارتایی و فانکشن Rand در نرم‌افزار اکسل انجام می‌شود. نحوه و محل انجام مطالعه: مطالعه در مراکز آموزشی-درمانی الزهرا اصفهان و آیت‌الله کاشانی کاشان در سال ۱۴۰۴ انجام می‌شود. کورسازی برای شرکت‌کنندگان و ارزیابان انجام شده است. شربت‌ها در بسته‌بندی مشابه و با کدگذاری یکسان ارائه می‌شوند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود شامل تشخیص وزوز گوش توسط متخصص گوش و حلق و بینی، عدم سابقه حساسیت به ژل رویال، عدم ابتلا به اختلالات روان‌پزشکی، و نداشتن سابقه استفاده از سمعک یا داروهای اتوتوکسیک است. شرایط عدم ورود شامل عدم تمایل به ادامه درمان، حساسیت به ژل رویال، مصرف نامنظم دارو، استفاده همزمان از روش‌های درمانی دیگر و ابتلا به نوروما یا ضایعات ارگانیک در عصب شنوایی می‌باشد. گروه‌های مداخله: گروه مداخله، شربت حاوی ژل رویال را به مدت ۳۰ روز مصرف می‌کند. گروه کنترل، شربت دارونما با رنگ، طعم و ویسکوزیته مشابه دریافت خواهد کرد. متغیرهای پیامد اصلی: شدت وزوز گوش با استفاده از پرسشنامه THI در هفته‌های ۰، ۳، ۶ و ۱۲؛ تغییرات نمره THI نسبت به خط پایه.