بررسی میزان تاثیر درمان با تحریک الکتریکی فراقشری مغزی بر روی بیماران مبتلا به وز وز گوش با حساسیت شنوایی نرمال: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده

تعیین اثر تحریک الکتریکی در بیماران مبتلا به وزوز گوش مزمن با حساسیت شنوایی نرمال

بیماران به صورت تصادفی به دو گروه درمانی و گروه پلاسبو(sham control) تقسیم می‌شوند. هر گروه دارای 20 بیمار خواهد بود. کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تصادفی شده، بر روی 40 بیمار.

بیماران مبتلا به بیماری وزوز گوش و با حساسیت شنوایی طبیعی بعد از ارزیابی های شنوایی توسط متخصصین شنوایی سنجی مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی و ارزیابی‌های اتولوژیک توسط متخصصین ENT و تشخیص مشکل وزوز گوش مزمن برای این مطالعه انتخاب می‌شوند.

بیماران مبتلا به بیماری وزوز گوش با حساسیت شنوایی طبیعی بعد از ارزیابی های شنوایی توسط متخصصین شنوایی و تشخیص مشکل وزوز گوش مزمن برای این مطالعه انتخاب می‌شوند. افرادی که کنتراندیکاسیون انجام tDCS داشتند مثل:بیماران قلبی عروقی،زنان باردار،بیماران مغزی،سابقه جراحی مغزی،افراد با ایمپلنت های فلزی یا الکترونیکیذ افراد با سابقه بیمارهای ذهنی و سایکولوژیک می باشد.

بیماران گروه درمانی پروتکل تابش جریان مستقیم فراقشری (tDCS) را به صورت جریان 2 میلی آمپر، مدت زمان 20 دقیقه، الکترود آند بر روی قشرشنوایی نیمکره چپ (T3) و الکترود کاتد بر روی قشر شنوایی نیمکره راست (T4) کار گذاشته می‌شود. مکان جایگذاری الکترود جریان با استفاده از استاندارد الکترودگذاری 10-20 نوار مغزی انجام می‌شود. از الکترودهای مربعی 35 سانتی متر مربع کربنی که با محلول سالین 0.9 درصد مرطوب شده تا رسانایی مطلوب برای ایجاد جریان را ایجاد کند. تابش روزانه یک بار و به مدت 10 روز انجام می‌شود (دستگاه Oasis Pro). شاخص درمانی اولیه میزان بلندی صدای وزوز و میزان آزردگی بیمار ناشی از وزوز می‌باشد. میزان بلندی صدا بوسیله ی پرسشنامه VAS ارزیابی می شود که با استفاده از مقیاس عددی رتبه‌ای 0 تا 10 تعیین می‌شود و مقادیر بزرگتر نشان دهنده ی شدت بیشتر بلندی صدای وزوز می باشد. میزان آزردگی بیمار ناشی از وزوز بوسیله ی پرسشنامه ی THI ارزیابی می شود

میزان بلندی و آزردگی قبل و بعد از درمان

بیماران با معیارهای واجد شرایط با استفاده از طرح بلوک های تصادفی به دو گروه تقسیم خواهند شد. وب سایت آنلاین (https://www.sealedenvelope.com) برای تولید یک لیست تصادفی بر اساس حجم نمونه مورد نظر و اندازه بلوک 4 استفاده می شود. پس از ایجاد یک لیست، هر بیمار در طول مطالعه با یک کد منحصر به فرد شناسایی خواهد شد. 20 نفر برای گروه مداخله و 20 نفر برای گروه شم انتخاب می شوند.