هدف ازمطالعه: مقایسه تأثیر شبیه ساز بینایی کمبریج (CAM) درمانی با درمان بستن غیر فعال چشم در مدیریت آمبلیوپی یک طرفه. طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 100 بیمار. برای تصادفی سازی از سکه استفاده می شود. نحوه و محل انجام مطالعه: همه شرکت کنندگان از کودکان آمبلیوپی یک طرفه تشخیص داده شده برای اولین بار به مرکز چشم برای مدیریت تنبلی چشم در کلینیک بینایی سنجی روآ، نجف، عراق انتخاب خواهند شد. هدف اصلی این مطالعه، مقایسه دو درمان در بیمارانی است که قبلا هیچ روش درمانی آمبلیوپی دریافت نکرده اند. ما داده‌های درمان قبل و بعد از سه ماه پس از درمان با CAM و درمان بستن چشم را در این بیماران ثبت می‌کنیم. در مرحله اول، تمامی داوطلبان منتخب که آمبلیوپی قبلاً درمان نشده است، اصلاح خواهند شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده در طول جلسات معاینه پایه و پیگیری شامل ویژگی‌های دموگرافیک، حدت بینایی فاصله اصلاح‌نشده و اصلاح‌شده (UDVA و CDVA) با استفاده از چارت استاندارد اسنلن در فاصله 6 متری، حدت بینایی اندازه گیری می شود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود: کودکان 4-10 ساله; بیماران مبتلا به آمبلیوپی عملکردی یک طرفه (به دلیل آنیزومتروپی و/یا استرابیسم); بیمارانی که به تازگی آمبلیوپی تشخیص داده شده و اولین استراتژی مدیریتی آنها دریافت خواهد شد; بیماران با CDVA بدتر از 0.8 (20/25). معیارهای خروج: بیماران مبتلا به آمبلیوپی ارگانیک: وجود بیماری های سیستمیک موثر بر آناتومی و عملکرد چشم; بیماران با سابقه مدیریت آمبلیوپی با تمام استراتژی ها; بیماران با سابقه جراحی استرابیسم; زایمان زودرس کودکان گروه‌های مداخله: درمان تنبلی چشم با نقاشی بر روی دستگاه CAM و گروه درمان با روش بستن چشم متغیرهای پیامد اصلی: حدت بینایی اصلاح نشده و بهترین حدت بینایی اصلاح شده دور