بررسی اثر فلوکستین در درمان آمبلیوپی بعد از دوره بحرانی(سنین بین 11 تا 37 سال)

آمبلیوپی یا همان تنبلی چشم، شایع ترین علت اختلال بینایی است که شیوع حدود 5-1 %کل جمعیت را دارا می باشد.طبق تعریف آمبلیوپی عبارت ازکاهش حدت بینایی(تیزبینی) بدون وجود هرگونه آسیب ساختاری قابل مشاهده در چشم می باشد با وجود چنین تعریفی از آمبلیوپی مطالعات بسیاری آسیب به سایر عملکردهای بینایی در اثر آمبلیوپی را به اثبات رسانده اند. چنانچه آمبلیوپی در سالهای اولیه زندگی تشخیص داده شده و درمان مناسب انجام گیرد در اغلب موارد منجر به افزایش حدت بینایی به سطح طبیعی می گردد.اما چنانچه درمان به بعد از سنین 7 الی 8 سالگی(دوره بحرانی) موکول شود به علت فقدان پلاستیسیتی کافی از لحاظ کلینیکی آمبلیوپی غیر قابل درمان تلقی می شود. آمبلیوپی درمان نشده باعث ایجاد کم بینایی و حتی نابینایی میشود ومی تواند توانمندی های فردی و حرفه ای شخص مبتلا را تحت تاثیر قرار دهد .با توجه به اثرات فلوکستین بر افزایش پلاستیسیتی نورونی ، طرح استفاده از این دارو در درمان بیماران آمبلیوپ مد نظر نویسندگان مطالعه حاضر قرار گرفت.طی این مطالعه ، اثر فلوکستین در درمان آمبلیوپی بعد از دوره بحرانی و جنبه های مختلف عملکرد های بینایی از جمله کنتراست سنسیتیویتی و دید عمق وتاثیر دارو بر ویژگی تاخیر موج VEP در 15 و 60 دقیقه بررسی شد.بدین منظور مجموعا 40 بیمار محدوده سنی 11 تا 37 سال در دوگروه دارو و پلاسبو دسته بندی شدند.درمان به مدت 90 روز انجام شد.در هردوگروه بستن چشم سالم برای 6-4 ساعت در روز به همراه فعالیت های چشمی از قبیل مطالعه وتماشای تلویزیون ورایانه ، به همراه مصرف دارو یا پلاسبو در نظر گرفته شد.حدت بینایی ،کنتراست سنسیتیویتی ،دید عمق و VEP قبل وبعد از درمان ارزیابی شد.افزایش حدت بینایی وکنتراست سنسیتیویتی ودید عمق بعد از درمان، در هر دوگروه نسبت به قبل مشاهده شد. افزایش حدت در گروه دارو(0.24 log MAR ) نسبت به پلاسبو (0.12 log MAR)بطور معنی دار بیشتر بود.بهبود میزان تاخیر به سطح نرمال برای 60دقیقه در هردوگروه اما برای 15 دقیقه فقط در گروه دارو مشاهده شد.این نتایج نشان داد که فلوکستین می تواند در درمان آمبلیوپی بعد از دوره بحرانی موثر باشد.احتمالا این تاثیر با افزایش اندازه نورون ها نیز همراه است.در این زمینه مطالعات بیشتری لازم است

دانشگاه علوم پزشکی شیراز