هدف ازمطالعه: هدف این مطالعه بررسی اثر 3 ماه (36- جلسه) مداخله تمرینات ورزشی منتخب (تمرینات مقاومتی، هوازی، موبیلیتی، نوروماسکولار، تعادل و تنفسی) در ترکیب با 3 جلسه مداخله آموزش علوم اعصاب درد در تسکین درد، و بهبودی عملکرد بدنی و عوامل روانشناختی در مقایسه با گروه ورزش و گروه آموزش علوم اعصاب درد به تنهایی می باشد؛ که در طی 6 ماه دوره پیگیری و همراه با تمرینات بوستر ممکن است سبب بهبود در نتایج و افزایش پایبندی به ورزش در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو شود. طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با 4 گروه فاکتوریال ، یک سویه کور ، تصادفی شده، بر روی 129 بیمار. برای تصادفی سازی از بلوک بندی و با استفاده از سایت استفاده خواهد شد. نحوه و محل انجام مطالعه: این مطالعه در کشور ایران، شهر تهران، مرکز تحقیقات انجمن روماتولوژی بیمارستان شریعتی انجام می شود. ارزیاب و آنالیزور داده ها نسبت به افراد شرکت کننده در هر گروه کور خواهند شد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیار ورود: زنان و مردان (40 سال یا بیشتر) دارای استئوآرتریت زانو (درجه 1 تا 3 مقیاس Kellgren) و معیار خروج استئوآرتریت کشککی رانی و پوکی استخوان شدید گروه‌های مداخله: 1. گروه ورزش های منتخب به تنهایی همراه با جلسات بوستر در دوره پیگیری (36 جلسه) 2. گروه آموزش علوم اعصاب درد (3 جلسه در دو هفته) 3. گروه ترکیب ورزش های منتخب به اضافه آموزش علوم اعصاب درد (3 بار در هفته تمرینات ورزشی و 3 جلسه آموزش علوم اعصاب درد در دو هفته) 4. گروه کنترل (برنامه های آموزشی متشکل از خود مدیریتی، آناتومی و فیزیولوژی (به جز آموزش علوم اعصاب درد)، ارگونومی فعالیت های روزمره، و تشویق به فعال بودن) متغیرهای پیامد اصلی: پیامد های اولیه: درد و WOMAC پیامد های ثانویه: عوامل روانشناختی؛ عملکرد بدنی؛ قدرت عضلات؛ دامنه حرکت؛ خطر افتادن؛ کیفیت زندگی؛ و پایبندی به ورزش.