هدف ازمطالعه: هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات عضلات تنفسی بر عملکرد ریوی و قدرت عضلات تنفسی در بیماران مبتلا به ام اس است. طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، بر روی 36 بیمار مبتلا به ام اس. برای تصادفی سازی از اعداد کامپیوتری استفاده شد. نحوه و محل انجام مطالعه: مطالعه بر روی 36 بیمار مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس که با تشخیص قطعی ام اس که توسط نورولوژیست به ما ارجاع داده می شوند، در بیمارستان سینا به انجام خواهد شد. بیماران با تصادفی سازی رایانه ای به دو گروه تقسیم می شوند. یک دستیار تحقیق که در هیچ قسمت دیگری از این مطالعه دخیل ندارد، بیماران را به دو گروه اختصاص خواهد داد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران با سن بالاتر از 18 سال و با تشخیص قطعی بیماری ام اس نوع عودکننده و فروکش کننده که حداقل یکسال از تشخیص بیماری گذشته باشد، بیماران قادر به حرکت و راه رفتن باشند، در یک ماه اخیر حمله نداشته باشند و پالس کورتیکو استرویید دریافت نکرده باشند، می باشند. معیارهای خروج از مطالعه شامل بیمارانی است که سابقه ی هر نوع بیماری ریوی داشته باشند، یا عفونت ریه فعال داشته باشند و همچنین در صورت داشتن ممانعت برای انجام فعالیت هوازی (مثل مشکلات ارتوپدی و عضلانی)، کشیدن سیگاری، بارداری و شرکت در یک برنامه ی تحقیقاتی دیگر از مطالعه خارج خواهند شد. گروه‌های مداخله: به گروه مداخله، تمرینات با دستگاه آستانه فشار (پاوربریس) آموزش داده می شود، سپس بیماران به مدت 8 هفته ورزش ها را انجام می دهند. در این مدت بیماران از طریق تلفن پیگیری می شوند و شدت دستگاه به صورت هفتگی افزایش می یابد. پس از 4 هفته بیماران مجدداً ویزیت می شوند و عوارض جانبی آنها ثبت می شود. به گروه کنترل تنها آموزش و اهمیت فعالیت بدنی منظم در بیماران ام اس و اصلاح سبک زندگی توضیح داده خواهد شد و به هر دو گروه کتابچه ای در این زمینه داده می شود. متغیرهای پیامد اصلی: حداکثر فشار دمی؛ حداکثر فشار بازدمی؛ تست راه رفتن 6 دقیقه ای؛ بلند شدن و نشستن زمان دار؛ کیفیت زندگی و پارامترهای اسپیرومتری