تأثیر بکارگیری مدل مراقبت پیگیر در مقابل گروه کنترل بر سبک و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروز

هدف: بررسی تاثیر بکارگیری مدل مراقبت پیگیر بر سبک و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس. طراحی: مطالعه نیمه تجربی تصادفی شده در دو گروه مداخله و کنترل، حجم نمونه: 70 نفر در دو گروه مداخله و کنترل. نحوه انجام: بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس که در سال 1392 به انجمن ام اس همدان مراجعه خواهند نمود. شرایط ورود به مطالعه: (الف) نداشتن سابقه بیماری قلبی، ریوی، روانی و هرگونه بیماری حاد با تشخيص نورولوژیست؛ (ب) سنین بین 20 تا 45 سال؛ (ج) تشخیص قطعی مولتیپل اسکلروزیس توسط نورولوژیست؛ (د) سکونت در شهر همدان جهت امکان شرکت در جلسات آموزشی؛ (و) عدم اختلال در حس شنوایی و بینایی با تشخيص پزشك متخصص؛ (ه) حداقل 6 ماه از شروع بیماری گذشته باشد. شرایط خروج از مطالعه: (الف) تشدید وضعیت بیماری مولتیپل اسکلروزیس يا ابتلا به بيماري دیگر حین مطالعه؛ (ب) شركت در سایر برنامه های خودمراقبتی مؤثر بر سبک زندگی به طور همزمان؛ (ج) ابتلا به نوع PRMS (نوع پیشرونده-عودکننده مولتیپل اسکلروزیس). مداخلات: در گروه مداخله آموزشها طبق مدل مراقبت پی گیر به صورت 8 جلسه آموزش یک ساعته در طول یک ماه و 2 ماه پیگیری صورت خواهد گرفت و گروه کنترل مراقبتهای معمول را دریافت میکنند. پیامد اولیه: کیفیت زندگی با پرسشنامه 54 سوالی کیفیت زندگی بیماران مولتیپل اسکلروزیس قبل، یک ماه و دو ماه پس از آموزش سنجیده خواهد شد. پیامد ثانویه: سبک زندگی با پرسشنامه سبک زندگی بیماران مولتیپل اسکلروزیس قبل، یک ماه و دو ماه پس از آموزش سنجیده خواهد شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی همدان