هدف ازمطالعه: مقایسه روشهای کانونشنال و ترنس اپیتلیال دبریدمان اپیتلیوم در جراحی فوتورفرکتیو کراتکتومی از نظر سرعت بهبودی بعد از عمل طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 2 گروه موازی و دو سو کور نحوه و محل انجام مطالعه: بیماران میوپ و میوپ آستیگمات کاندید PRK با استفاده از دستگاه لیزر اکسایمر آماریس در بیمارستان چشم پزشکی نور، با استفاده از جدول بلوکهای تصادفی بصورت رندوم به یکی از دو گروه مداخله وارد میشوند. تصویربرداری از Epithelial defect ایجاد شده در روز جراحی بلافاصله پس از پایان عمل، و در روزهای متوالی بعد از عمل تا زمان بهبودی زخم صورت میگیرد. مساحت Epithelial defect در هر یک از تصاویر با استفاده از نرم افزارهای پردازش تصویر محاسبه میشود. همچنین در روزهای 1، 3 و 7 پس از جراحی با استفاده از یک پرسشنامه استاندارد شده شدت درد و علایم بیمار در هر یک از دو چشم نمره گذاری میشود. سه ماه بعد بیمار از نظر حدت بینایی، رفرکشن و هیز مورد بررسی قرار میگیرد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود به مطالعه عبارتند از: سن بین 18 تا 50 سال، اسفریکال اکی والان حداقل -2.00 دیوپتر، سیلندر حداکثر -4.00 دیوپتر، میوپی حداکثر -8.00 دیوپتر، ثابت بودن رفرکشن حداقل بمدت یکسال پیش از جراحی و حدت بینایی بیشتر از 20/30. استفاده از لنز تماسی حداقل از 3 هفته پیش از جراحی باید متوقف شده باشد. معیارهای عدم ورود عبارتند از وجود هر نوع پاتولوژی چشمی شامل دیستروفی قرنیه، کراتوکونوس یا کراتوکونوس Suspect، گلوکوم یا گلوکوم Suspect، و سابقه دیابت، بیماریهای اتوایمیون و هر نوع جراحی چشمی قبلی. گروه‌های مداخله: گروه اول: یک چشم به روش Trans PRK جراحی میشود و چشم دیگر به روش Mechanical PRK گروه دوم: یک چشم به روش Trans PRK جراحی میشود و چشم دیگر به روش Alcohol-assisted PRK متغیرهای پیامد اصلی: سرعت بهبودی Corneal epithelial defect