هدف ازمطالعه: تعیین تاثیر تمرینات ثبات دهنده عصبی عضلانی پویا در مقایسه با تمرینات ثبات دهنده مرکزی بر تعادل، زمین خوردن و اسپاستیسیته درافراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو گروهی موازی تصادفی شده دو سویه کور (فرد ارزیاب و بیمار) با نسبت تخصیص یک به یک در دو گروه (گروه یک: تمرینات ثبات دهنده عصبی عضلانی پویا و گروه دو: تمرینات ثبات دهنده مرکزی) می باشد. که در آن فرد ارزیابی کننده پیامد ها کاملا نسبت به نوع تمرین دریافتی کور می باشد. در مورد بیماران نیز انتظار می رود با توجه به اینکه در دو گروه درمانی، وضعیت های تمرینی و مدت زمان اجرای تمرینات مشابه یکدیگرند، امکان تمییز نوع گروه تمرینی توسط بیماران وجود ندارد. نحوه و محل انجام مطالعه: مداخله بدلیل پاندمی کووید 19 در منزل بیمار انجام می شود. در این مطالعه هم شرکت کنندگان و هم فرد ارزیابی کننده کور هستند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: افرادی وارد مطالعه می شوند که دارای سن بین30 تا 50 سال ، میزان ناتوانی در حد متوسط بین 2 تا 5 بر اساس معیار Expanded Disability Status Scale، کسب نمره حداقل 21 از پرسشنامه Mini Mental Scale Examination، تمایل به شرکت در مطالعه و امضای رضایتنامه، داشتن حداقل تحصیلات سوم راهنمایی به منظور پر کردن پرسشنامه های خود اظهاری، باشند. گروه‌های مداخله: مشارکت کنندگان در گروه مداخله، "تمرینات ثبات دهنده عصبی عضلانی پویا" و در گروه کنترل ، "تمرینات ثبات دهنده مرکزی" را مدت 5 هفته، هفته ای 3 جلسه دریافت خواهند کرد. متغیرهای پیامد اصلی: متغیرهای اصلی، "عملکرد تنه" و "نمره تعادل" هستند.