هدف مطالعه بررسی تأثیر تحریک لرزشی – صوتی، موزیک و طب فشاری در نتایج و اجزای تست بدون استرس جنین(ضربان پایه قلب جنین، تعداد تسریع ضربان قلب، زمان وقوع اولین تسریع، واکنشی شدن یا نشدن نتیجه تست و در نهایت زمان وقوع دومین تسریع ضربان قلب جنین) می باشد. زنان واقع در سن حاملگی 32 تا 36 هفته که دارای بارداری نرمال و جنین هایی با رشد طبیعی بودند، وارد مطالعه شده و در صورت بروز هر گونه اختلال در وضعیت سلامت جنین از مطالعه خارج می شدند. 96 زن باردار مراجعه کننده به درمانگاه مامایی بیمارستان شهید بهشتی اصفهان، به صورت تصادفی برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند. در ابتدا از تمام مادران تست بدون استرس گرفته شد و پس از استراحتی کوتاه، در حین انجام مداخله مجدداٌ تست بدون استرس جنینی گرفته شد. در گروه تحریک لرزشی-صوتی، با استفاده از یک دیاپازون همزمان با شروع رکورد، تحریک انجام شد. در گروه موزیک، همزمان با شروع تست، موسیقی برای مادر از طریق هدفون پخش شد و در تمام مدت انجام تست ادامه پیدا کرد. در گروه طب فشاری، پژوهشگر نقطهBL67 را به مدت 2 دقیقه فشار داده و پس از 5 دقیقه دوباره این نقطه را تحریک نموده و بلافاصله پس از اتمام تحریک، اقدام به انجام تست بدون استرس نموده است.