مقایسه تاثیر دو روش طب فشاری نقطه یانگ کوان(KI-1)ونقطه هوگو( LI-4)بر شدت درد لیبر و سرانجام زایمان زنان نخست زا

هدف مطالعه وطراحی انجام مطالعه:مقایسه تاثیر دو روش طب فشاری نقطه یانگ کوان (KI-1) ونقطه هوگو (LI-4) بر شدت درد لیبر و سرانجام زایمان زنان نخست زا،تصادفی،بدون کور سازی،دارونما ندارد.جمعیت مورد مطالعه:زنان باردار نخست زاو واجد شرایط ورود به مطالعه.معیارهای ورود به مطالعه:زنان نخست زا با حاملگي تك قلو وسن حاملگي 37-41 هفته و عضو نمایشی سفاليك باشند. زنان در آغاز فاز فعال زايمان( دیلاتاسیون3-4 سانتي متر)باشند. عدم وجود حاملگي هاي پرخطر(فشار خون حاملگي،كاهش حركات جنين،مرگ جنين،پلي هيدر آمنيوس و اليگو هيدر آمنيوس شناخته شده با سونوگرافي،پارگي پرده ها بيشتر از 12 ساعت،سابقه نازايي) عدم ابتلاء به نارا حتي هاي پوستي،مانند اگزما و عفونتهاي سطحي پوست،كه جزء محدوديتهاي انجام طب فشاري مي باشند. قبل از ورود به مطالعه از روشهاي ديگربي حسي و بی دردی استفاده نكرده باشند. معيارهاي خروج از مطالعه: تقويت زايمان با اكسي توسين الگو هاي غير طبيعي ضربان قلب جنين كه منجر به سزارين شود. هر گونه مشكل حادث شده در طي مطالعه (دكولمان،پرولاپس بند ناف و...) عدم تمايل زائو به ادامه حضور در طرح عدم پيشرفت زايمان كه منجر به سزارين گردد.حجم نمونه:انتخاب78نفر از جامعه پژوهش واجد شرایط و تقسیم تصادفی آنها به سه گروه 26نفره(گروه طب فشاری یانگ کوان و گروه طب فشاری هوگو و گروه کنترل).مداخله مورد مطالعه:انجام طب فشاری ر دیلاتاسیون های مورد نظر همزمان با شروع انقباضات رحمی در دو گروه مداخله-گروه کنترل(بدون مداخله)- تکمیل فرم پرسشنامه:قبل مداخله،بلافاصله،30دقیقه و60دقیقه بعداز انجام طب فشاری در 2گروه مداخله .پیامد مورد مطالعه:بررسی تاثیر دو روش طب فشاری نفطه یانگ کوان و نقطه هوگو بر شدت درد لیبر و سرانجام زایمان(طول مدت لیبر،میزان پارگی های پرینه،میزان اپیزیاتومی و آپگار نوزاد)در زنان نخست زا.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز