هدف از این مطالعه برر سی ميزان تأثير دو داروي كلوميفن و تاموكسيفن در ايجاد حاملگي مي‌باشد. معیارهای ورود به مطالعه شامل: زنان نازای مبتلا به اختلال تخمك گذاري و بدون هیچ علت دیگر نازایی می باشد.و شرایط خروج از مطالعه: آنالیز مایع منی و هیستروسالپینگوگرافی یا لاپاراسکوپی غیر طبیعی ، سن بالای 40سال، وجود میوم، هایپرپرولاکتینمی، هیپوتیروئیدیسم، هایپرتیروئیدیسم، FSH>12 ، سابقه مصرف با هرنوع ماده القاء تخمک گذاری قبلی، بیماری کلیوی و کبدی و هرنوع منع مصرف دو داروی کلومیفن سیترات و تاموکسیفن می باشد.جمعیت مورد مطالعه 144 زن نازای با اختلال تخمك گذاري و بدون هیچ علت دیگر نازایی مراجعه کننده به درمانگاه نازایی بیمارستان الزهرا(س) می باشد. پس از گرفتن رضایت نامه کتبی بصورت تصادفی و مساوی در دو گروه قرار گرفتند. بيماران درهرگروه روزانه دو قرص تاموكسيفن با دوز 20 ميلي گرم یا قرص كلوميفن 150 ميلي گرم در روز بمدت 5 روزطی روزهای 7-3فقط طی یک سيكل دریافت کردند سپس سونوگرافي سریال در روزهاي 16-12 سيكل قاعدگي جهت بررسی ضخامت و الگوي اندومتر از نظر اكوژنيستي و تعداد فوليكولهاي بالغ .پس از دیدن حداقل یک فوليكول 18میلی متری یا بزرگتر آمپول HCG 5000Iu تزریق شد.سپس بيماران از نظر میزان بروز حاملگي و عوارض دارویی در هر دو گروه با هم مقایسه شدند