هدف این مطالعه بررسی مقايسه ای تاثير روش كودال و لومبار در تزريق استروئيد اپيدورال دردرمان كمردردهاي حاد راديكولار ناشی از فتق ديسك بين مهره‌ای است. در یک کار آزمایی بالینی تصادفی شده 32 بيمار 20 تا 50 ساله‌ای كه دارای علايم درد كمر با انتشار راديوكولار و با انديكاسيون درمان غير جراحي وارد مطالعه ميشوند. بيماران در يكي از دو گروه Lumbar يا Caudal قرار ميگيرند. داروهاي تزريقي در هر دو گروه یکسان و شامل: تريامسينولون 40mg ليدوكائين 50mg و نرمال سالين 10ml میباشند. داروهاي فوق الذكر را در گروه Lumbar و فضاي L5-S1 و در وضعيت نشسته و در گروه Caudal در فضای ساكرال هياتوس و در وضعيت لاترال تزريق مي‌شود. 30 دقيقه بعد از تزريق دارو، حداكثر درجه اي كه بيمار قدرت بلند كردن زانو و ساق خود را دارد اندازه گيري شده و تغييرات شدت درد بر طبق معيار نمایه بصری درد 30 دقیقه بعد و يك هفته بعد و يك ماه بعد بررسی و اندازه گيری مي گردد. همچنين ميزان رضايت مندي بيماران را از روش درمان بكار رفته و عوارض احتمالي ايجاد شده مثل سردرد پرسيده شده و در پرسشنامه ثبت ميگردد.