فرمولاسیون فراورده ترکیبی لووتیروکسین و لیوتیرونین آهسته رهش برای درمان کم کاری تیروئید

ارزیابی و مقایسه اثربخشی درمان کم کاری تیروئید بین گروه دریافت کننده LT4+SRT3 با گروه تحت درمان با LT4

کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده موازی دوسوکور

جمعیت مطالعه و طراح مطالعه:بیماران با کم کاری تیرویید از مطالعه تیرویید تهران انتخاب و در صورت داشتن شرایط ورود وارد مطالعه می شوند. در ویزیت اول، نمونه خون ناشتا به منظور اندازه گیری پروفایل لیپیدی، FBS ،FT3 ، FT4، TT4،TT3 ،TSH ،انسولین، HbA1C ، HOMAIR ، SHBG ،CK ،LDH ، فریتین و متابولومیکس ( اپی ژنتیک) از بیمار اخذ می گردد. ارزیابی داده های دموگرافیک، کیفیت زندگی، افسردگی، علائم و نشانه های مربوط به عملکرد تیروئید و معاینه فیزیکی انجام می شود. درمان اختصاصی به مدت 6 ماه برای دو گروه ادامه می یابد. شرکت کنندگان در پایه و سه پیگیری در یک، سه و شش ماه بعد از شروع درمان تحت بررسی قرار می گیرند. پارامترهای خونی و پرسشنامه ها در ویزیت اول و آخر پر میشوند. همچنین پلی مورفیسم های مربوط به دی آیودیناز، اندازه گیری می شود و سپس پاسخ دهندگان و عدم پاسخ دهندگان به درمان از نظر پلی مرفیسم ها مقایسه می شوند. گروه کنترل نرمال هیچ پلاسبویی دریافت نمی کند و فقط همه پیامدها در اولین و آخرین ویزیت شش ماه بعد در آنها اندازه گیری می شود.

معیارهای ورود: بیماران ≥20 سال هایپوتیروئید که با درمان LT4 یوتیروئید شده اند. معیارهای خروج: حاملگی، نارسایی ارگان های کبد و کلیه و قلب، کانسر، مصرف متی مازول،PTU، تاموکسفن ، کورتیکواستروئید ها و استروژن و پروژسترون

بیماران به صورت تصادفی بر اساس تصادفی سازی خوشه ای طبقه بندی شده به دو گروه تقسیم می شوند. 1- گروه تحت درمان با قرص LT4+SPT3 2- گروه تحت درمان با قرص LT4 همچنین 100 فرد نرمال که از نظر جنس و سن با گروه درمان یکسان سازی شده اند انتخاب می گردند.

1- T3/T4،TSH،T3،T4 2- علائم و نشانه های کم کاری تیروئید 3- افسردگی 4- کیفیت زندگی 5- پروفایل سرمی لیپیدها 6- FBS، HbA1C، HOMA-IR 7- SHBG 8- LDH، CK 9- Ferritin 10- متابلومیکس 11- نوار قلب، ضربان قلب و فشار خون 12- پلی مورفیسم های ژنتیکی 13- اپی ژنتیک

بیماران با استفاده از روش تصادفی سازی طبقه ای به دو گروه مداخله و کنترل اختصاص داده می شوند. 1. مصرف روزانه LT4+SRT3 (گروه مداخله) 2. مصرف روزانه LT4(گروه مداخله) به این ترتیب که ابتدا 4 طبقه بر اساس سطح T3/T4 طبیعی و غیر طبیعی و جنس در نظر گرفته می شود. به این ترتیب که بیماران بر اساس نسبت T3/T4 به دو گروه تقسیم می شوند. سپس در هر گروه، افراد بر اساس جنس به دو گروه مداخله و کنترل به صورت تصادفی تقسیم می شوند. به این صورت که به عنوان مثال اگر 20 نفر در گروه مردانی که نسبت T3/T4 نرمال دارند قرار بگیرند، با استفاده از جدول اعداد تصادفی یا نرم افزار Excel ، تعداد 10 عدد تصادفی غیر تکراری بین 1 تا 20 انتخاب و به گروه مداخله اختصاص داده می شوند. 10 نفر باقی مانده به گروه کنترل نسبت داده می شوند. همین روند برای دیگر طبقه ها شامل زنان دارای T3/T4 طبیعی، زنان دارای T3/T4 غیرطبیعی و مردان دارای T3/T4 غیرطبیعی تکرار می شود . گروه کنترلی که پلاسبو یا دارو دریافت نمی کنند و افراد نرمالی هستند که بر اساس سن و جنس با بیماران یکسان سازی و از همان جمعیت مورد مطالعه انتخاب می شوند، وارد تصادفی سازی نمی شوند.

بعد از تصادفی سازی و تعیین کد های اختصاصی، بیماران وارد گروه های مطالعه خواهند شد، به طوری که بیماران، محققین و پزشکان از اختصاص فرد به نوع گروه درمانی بی اطلاع باشند. روش کورسازی یا با روش استاندارد استفاده از اعداد متوالی صورت می گیرد یا استفاده از جعبه های مات کددار. برای کارازمایی های بالینی یک مرکزه مثل پژوهش حاضر یک فرد مسئول وجود دارد که با جزئیات علمی کارآزمایی بالینی اشنایی ندارد و لیست کدهای تصادفی سازی را محرمانه در اختیار داردو تنها زمانی که بیمار واجد شرایط ورود به مطالعه شناخته شد و رضایت نامه را پر کرد، درمان بر اساس کد ذخیره شده را در اختیار فرد قرار می دهد. هم افراد مورد مطالعه و هم محققین از نوع درمان تخصیص داده شده به فرد بی اطلاع هستند(کورسازی دوجانبه) و به این منظور قرص ها از نظر ظاهر رنگ و بو یکسان و در بسته بندی مشابه توزیع می شوند.

داده های طرح متعلق به پژوهشکده غدد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.