بررسی اثر خراش موضعی اندومتر بر پیامد بارداری در زنان با شکست قبلی روش تلقیح داخل رحمی

تعیین اثر خراش اندومتر بر موفقیت بارداری در زنان با شکست قبلی روش تلقیح داخل رحمی

روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک میباشد با توجه به تعداد بیماران مراجعه کننده به مرکز نازایی سعی میشود در طی مدت 6 ماه340 نمونه جمع اوری شود

340 نفر از زنان نابار ور واجد شرائط ورود به مطالعه در دو گروه170 نفری تقسیم بندی میشوند.گروهی که در روزهای فرد به کلینیک مراجعه میکنند جهت شرکت در طرح و انجام مداخله مورد مشورت قرار گرفته و به صورت کاملا اگاهانه بعد از اخذ رضایت در گروه مورد قرار گرفته جهت انها در روزهای 8-9 سیکل قاعدگی خراش اندومتر با استفاده از پایپل توسط فلوشیپ نازایی انجام میگیرد و افرادی که در روزهای زوج هفته مراجعه میکنند به صورت روتین و بدون هیچ مداخله ای تحت درمان ناباروری وامادگی جهت تلقیح داخل رحمی قرار میگیرند و به عنوان گروه شاهد تقسیم میشوند و در روز12- 14 بعد از تلقیح میزان حاملگی بیوکمیکال با کمک مثبت شدن تست بتاسرم سنجیده میشود.

زنان بامشکل نازایی که بدنبال یک یا دوبار شکست در روش تلقیح داخل رحمی قصد بارداری دارند.و کاندید مجدد روش تلقیح داخل رحمی میباشند. معیار های ورود: بیماران کاندید اینداکشن اوولیشن و تلقیح داخل رحمی .نرمال بودن تست های عملکرد تیرویید و پرولاکتین .محدوده سنی 18 تا40 سال .دارای حداقل یک لوله فالوپ سالم و حفره رحمی نرمال .انالیز مایع سمن همسر نرمال ویا اختلالات خفیف داشته باشد 6.سابقه حداقل یکسال نازایی با توجه به مقاربت های منظم(2-3)بار در هفته و عدم استفاده از روش های پیشگیری.افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک.معیارهای خروج از : عدم رضایت به شرکت در مطالعه.افراد پور رسپانس.اختلال عملکرد تیرویید و پرولاکتین بالا .اختلالات لوله ای رحمی که منجر به نازایی شده باشد.اختلال مایع سمن در حد متوسط تا شدید از نظر تعداد حرکت و شکل اسپرم.افراد مبتلا به سندرم تخمدان های پلی کیستیک

بر أساس دریافت یا عدم دریافت خراش اندومتر با استفاده از پایپل به دوگروه خراش اندومتروگروه شاهد تقسیم میشوند.

مقایسه درصد موفقیت بارداری دردو گروه مورد مطالعه