هدف ازمطالعه: بررسی اثربخشی درمان ذهن آگاهی طراحی: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی کنترل‌شده، تصادفی‌شده و با گروه‌های موازی است. شرکت‌کنندگان (شامل ۳۰ دانشجو) به روش تخصیص تصادفی بلوکی طبقه‌بندی‌شده به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. فرآیند تصادفی‌سازی با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار Excel انجام گرفت نحوه و محل انجام مطالعه: جامعه آماری، دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی در شهر تربت حیدریه خواهد بود. از میان دانشجویان، حدود ۵۰ نفر که دارای نمرات بالا در پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه افکار خودکشی باشند، انتخاب خواهند شد. سپس پرسشنامه پریشانی روان‌شناختی به آن‌ها ارائه می‌گردد. از میان افراد منتخب، ۳۰ نفر که بالاترین نمرات را در پرسشنامه کسب کنند، انتخاب شده و با استفاده از روش تخصیص تصادفی ساده، به دو گروه آزمایش و کنترل (۱۵ دانشجو در هر گروه) تقسیم خواهند شد. مداخله:گروه آزمایش، پروتکل مداخله ذهن‌آگاهی را طی یک دوره دو ماهه دریافت خواهد کرد. شامل ۸ جلسه (۲ جلسه در هفته، هر جلسه به مدت ۲ ساعت) است. جلسات بر اساس پروتکل استاندارد کابات-زین و با سازگاری با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی دانشجویان طراحی و اجرا خواهد شد. با توجه به ماهیت مداخله روان‌آموزشی، کورسازی برای شرکت‌کنندگان و ارائه‌دهندگان مداخله امکان‌پذیر نخواهد بود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود: داشتن نمره بین ۱ تا ۵ در پرسشنامه افکار خودکشی بک. داشتن تمایل به شرکت در تمامی جلسات مداخله. توانایی امضای فرم رضایت‌آگاهانه. شرایط عدم ورود: سابقه اقدام فعال به خودکشی در ۶ ماه گذشته. گروه‌های مداخله: ۱. گروه مداخله: در این گروه درمان ذهن آگاهی طبق پروتکل اجرا خواهد شد. ۲. گروه کنترل: در این پژوهش، گروه کنترل از نوع «لیست انتظار» است.دریافت پروتکل درمانی در بازه زمانی پس از اتمام دوره اصلی پژوهش می‌باشد. متغیرهای پیامد اصلی: پریشانی روان‌شناختی: اندازه‌گیری شده با مقیاس کِسلر (K10) جهت ارزیابی تغییرات در سلامت روان. افکار خودکشی: ارزیابی شده با مقیاس بک (BSS) جهت پایش تغییرات در افکار و قصد خودکشی.