هدف ازمطالعه: مطالعه اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر انعطاف پذیری کنشی، پرخاشگری و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر پرخاشگر پایه پنجم طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، بدون کورسازی ، تصادفی شده، بر روی 40 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده خواهد شد. نحوه و محل انجام مطالعه: جامعه آماری پژوهش حاضر، تمامی دانش آموزان پسر پرخاشگر پایه پنجم شهر اهواز که در سال تحصیلی 1405-1404 مشغول به تحصیل هستند را تشکیل خواهد داد. در مرحله انتخاب نمونه از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده می‌شود. پس از انتخاب نمونه‌ها به حجم 40 نفر بر اساس معیارهای ورود و خروج پژوهش، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در دو گروه « آموزش مهارت های مثبت اندیشی» (گروه مداخله) و «لیست انتظار» (گروه کنترل) قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود:دانش اموزان پسر پایه پنجم، کسب نمره یک انحراف معیار بالای میانگین در پرخاشگری، رضایت آگاهانه والدین دانش‌آموز برای شرکت در پژوهش شرایط عدم ورود:عدم تمایل به شرکت در پژوهش، شرکت در جلسات روان درمانی دیگر همزمان با پژوهش گروه‌های مداخله: گروه مداخله: تمام افرادی که مداخله آموزش مهارت های مثبت اندیشی را دریافت خواهند کرد. گروه کنترل: تمام افرادی که هیچگونه مداخله ای را دریافت نخواهند کرد. متغیرهای پیامد اصلی: انعطاف پذیری کنشی، پرخاشگری، خودکارآمدی تحصیلی