مطالعه اثر بخشی آموزش مهارت های حل مساله بر پرخاشگری، انعطاف پذیری کنشی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پرخاشگر پایه هشتم شهر اهواز

هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی آموزش مهارت های حل مساله بر پرخاشگری، انعطاف پذیری كنشی و خودكارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر پرخاشگر پایه هشتم شهر اهواز است.

پژوهش حاضر، به دلیل انتخاب شركت كنندگان به روش تصادفی چند مرحله ای، یك مطالعه آزمایشی میدانی و طرح پژوهش از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه است. در این طرح، آزمودنی ها قبل از اجرای متغیر مستقل مورد اندازه گیری قرار می گیرند )پیش آزمون(، سپس مداخله آزمایشی یا متغیرهای مستقل اعمال می شود.

تمامی دانش آموزان پسر پرخاشگر پایه هشتم شهر اهواز كه در سال تحصیلی1403-1404 مشغول به تحصیل هستند

1- نداشتن بیماری جسمی جدی 2- عدم شرکت در جلسات روان درمانی دیگر حداقل یک ماه قبل از پژوهش 3- کسب نمره یک انحراف معیار بالای میانگین در پرخاشگری

سیاهه پرخاشگري اهواز ا. ابزار مزبور یك سیاهه خود سنجی 38 ماده ای است كه دارای سه مقیاس فرعی خشم و غضب ) 14 ماده(، تهاجم و توهین ) 0ماده( و لجاجت و كینه ) 0ماده( می باشد كه به صورت پراكنده در میان ماده های ؛ سیاهه پراكنده می باشند. پرسشنامه انعطاف پذیري كنشي: این پرسشنامه را به منظور سنجش تاب آوری تهیه نمودند. و توسط محمدی ) 1304 ( هنجاریابی شده است

مهارت های حل مساله ،پرخاشگری،انعطاف پذیری کنشی،خود کارآمدی تحصیلی

گروه گواه در طول اجرای پژوهش هیچ نوع مداخله ای دریافت نخواهند كرد اما، برای جلوگیری از عوامل تهدید كننده ی روایی درونی پژوهش، مانند رقابت جبرانی گروه گواه یا تضعیف روحیه، به آن ها اطمینان داده خواهد شد كه در نوبت بعدی )پس از جمع آوری داده ها( آموزش مهارت های حل مساله را دریافت خواهند كرد.