هدف ازمطالعه: مقایسه اثربخشی درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان هیجان مدار بر اضطراب امتحان، خوداثرمندی، اهمال کاری تحصیلی و خودناتوان سازی تحصیلی دانش آموزان پسر پایه نهم مبتلا به اضطراب امتحان طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، بدون کورسازی، تصادفی شده، بر روی 60 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده خواهد شد. نحوه و محل انجام مطالعه: جامعه آماری پژوهش حاضر، تمامی دانش آموزان پسر دارای اضطراب امتحان پایه نهم شهر اهواز که در سال تحصیلی 1405-1404 مشغول به تحصیل هستند را تشکیل می دهد. در مرحله انتخاب نمونه از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده می‌شود. پس از انتخاب نمونه‌ها به حجم 60 نفر بر اساس معیارهای ورود و خروج پژوهش، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در سه گروه « درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی » (گروه مداخله 1)، « درمان هیجان مدار » (گروه مداخله 2) و «لیست انتظار» (گروه کنترل) قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود: دانش آموزان پسر پایه نهم، کسب نمره یک انحراف معیار بالای میانگین در اضطراب امتحان معیارهای عدم ورود : عدم تمایل به شرکت در پژوهش، شرکت در جلسات روان درمانی دیگر گروه‌های مداخله: گروه مداخله 1: تمام افرادی که مداخله درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی را دریافت خواهند کرد. گروه مداخله 2: تمام افرادی که مداخله درمان هیجان مدار را دریافت خواهند کرد. گروه کنترل: تمام افرادی که هیچگونه مداخله ای را دریافت نخواهند کرد. متغیرهای پیامد اصلی: اضطراب امتحان، خوداثرمندی، اهمال کاری تحصیلی،خودناتوان سازی تحصیلی