گزینه‌ای انتخاب نشده است. از چک‌باکس‌ها استفاده کنید تا نتایج دلخواه را انتخاب کنید.
نمایش 1 تا 1 از 1 نتیجه.
{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل
هدف ازمطالعه:
هدف اصلی:
بررسی تأثیر آموزش خودشفقت‌ورزی بر واکنش‌های مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن.
طراحی:
کارآزمایی بالینی تصادفی، با گروه‌های موازی و یک‌سو کور شامل ۷۰ مراقب خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری مزمن. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی با بلوک‌بندی و تخصیص محرمانه به گروه مداخله (آموزش خودشفقت‌ورزی) یا گروه کنترل (مراقبت معمول) تخصیص می‌یابند. مطالعه در یک مرکز خدمات جامع سلامت شهری انجام خواهد شد.
نحوه و محل انجام مطالعه:
مطالعه در یک مرکز شهری انجام می‌شود. مراقبین به‌صورت تصادفی به گروه مداخله (آموزش خودشفقت‌ورزی) یا کنترل (مراقبت معمول) تخصیص می‌یابند. مطالعه یک‌سو کور است و ارزیابان و تحلیل‌گران داده‌ها بی‌اطلاع هستند.
شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود:
مراقبین خانوادگی سالمندان دارای پرونده الکترونیک.
ارائه حداقل ۲۰.۵ ساعت مراقبت در هفته به مدت ≥۳ ماه.
سن ≥۱۸ سال.
توانایی تکلم به فارسی و استفاده از گوشی هوشمند و اینترنت.
عدم شرکت قبلی در آموزش خودشفقت‌ورزی و نداشتن اختلالات روانشناختی.
عدم تمایل به ادامه مشارکت.
غیبت بیش از یک جلسه آموزشی.
بروز بیماری شدید، بحران خانوادگی، یا فوت سالمند طی مطالعه.
گروه‌های مداخله:
گروه مداخله: هشت جلسه ۴۵ دقیقه‌ای خودشفقت‌ورزی شامل ذهن‌آگاهی و مدیریت هیجانات.
گروه کنترل: مراقبت معمول، بدون مداخله.
متغیرهای پیامد اصلی:
واکنش‌های مراقبین؛ واکنش‌های مثبت؛ واکنش‌های منفی؛ تغییرات نمرات واکنش قبل و بعد از مداخله؛ مقایسه گروه مداخله و کنترل