بررسی تاثیر آموزش خودشفقت ورزی بر واکنش مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری مزمن

هدف اصلی: بررسی تأثیر آموزش خودشفقت‌ورزی بر واکنش‌های مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن.

کارآزمایی بالینی تصادفی، با گروه‌های موازی و یک‌سو کور شامل ۷۰ مراقب خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری مزمن. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی با بلوک‌بندی و تخصیص محرمانه به گروه مداخله (آموزش خودشفقت‌ورزی) یا گروه کنترل (مراقبت معمول) تخصیص می‌یابند. مطالعه در یک مرکز خدمات جامع سلامت شهری انجام خواهد شد.

مطالعه در یک مرکز شهری انجام می‌شود. مراقبین به‌صورت تصادفی به گروه مداخله (آموزش خودشفقت‌ورزی) یا کنترل (مراقبت معمول) تخصیص می‌یابند. مطالعه یک‌سو کور است و ارزیابان و تحلیل‌گران داده‌ها بی‌اطلاع هستند.

مراقبین خانوادگی سالمندان دارای پرونده الکترونیک. ارائه حداقل ۲۰.۵ ساعت مراقبت در هفته به مدت ≥۳ ماه. سن ≥۱۸ سال. توانایی تکلم به فارسی و استفاده از گوشی هوشمند و اینترنت. عدم شرکت قبلی در آموزش خودشفقت‌ورزی و نداشتن اختلالات روان‌شناختی. عدم تمایل به ادامه مشارکت. غیبت بیش از یک جلسه آموزشی. بروز بیماری شدید، بحران خانوادگی، یا فوت سالمند طی مطالعه.

گروه مداخله: هشت جلسه ۴۵ دقیقه‌ای خودشفقت‌ورزی شامل ذهن‌آگاهی و مدیریت هیجانات. گروه کنترل: مراقبت معمول، بدون مداخله.

واکنش‌های مراقبین؛ واکنش‌های مثبت؛ واکنش‌های منفی؛ تغییرات نمرات واکنش قبل و بعد از مداخله؛ مقایسه گروه مداخله و کنترل

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی با هدف بررسی تأثیر آموزش خودشفقت‌ورزی بر واکنش مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری مزمن است. تعداد ۷۰ مراقب خانوادگی واجد شرایط از یکی از مراکز خدمات جامع سلامت شهری انتخاب می‌شوند. شرکت‌کنندگان با روش تصادفی‌سازی بلوکی با اندازه بلوک چهار، به دو گروه آزمون و کنترل تخصیص می‌یابند. توالی تصادفی با نرم‌افزار Random Allocation Software تولید شده و تخصیص با استفاده از پاکت‌های مات و شماره‌گذاری‌شده به‌صورت محرمانه انجام می‌شود.

این پژوهش به‌صورت کارآزمایی بالینی تصادفی یک‌سو کور انجام خواهد شد. با توجه به ماهیت مداخله آموزشی، امکان کورسازی شرکت‌کنندگان یا آموزش‌دهنده وجود ندارد، اما برای کاهش سوگیری در ارزیابی داده‌ها، گردآورنده داده‌ها و تحلیل‌گر آماری از تخصیص گروه‌ها بی‌اطلاع خواهند بود. به شرکت‌کنندگان تأکید می‌شود که گروه تخصیص‌یافته خود را به ارزیاب اطلاع ندهند. کدگذاری داده‌ها توسط پژوهشگر مستقل انجام می‌شود و تنها پس از پایان تحلیل داده‌ها، گروه‌ها آشکار می‌شوند. این روش نوعی کورسازی نسبی ایجاد کرده و احتمال سوگیری ذهنی در ارزیابی نتایج را کاهش می‌دهد.

به دلیل ملاحظات محرمانگی و ملاحظات اخلاقی، داده‌های فردی شرکت‌کنندگان به اشتراک گذاشته نخواهد شد. این پژوهش شامل اطلاعات حساس مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن است و انتشار این داده‌ها—even در صورت حذف شناسه‌های فردی—ممکن است خطر افشای حریم خصوصی شرکت‌کنندگان را به همراه داشته باشد.

پروتکل مطالعه، طرح تحلیل آماری، فرم رضایت آگاهانه (نسخه الگو)، کدهای تحلیلی و واژه‌نامه داده‌ها پس از اتمام پژوهش و در صورت درخواست منطقی پژوهشگران در دسترس قرار خواهند گرفت. این مستندات شامل توضیحات دقیق در مورد طراحی مطالعه، روش‌های تحلیل، ملاحظات اخلاقی و تعاریف متغیرها هستند.

مستندات پس از انتشار نتایج اصلی مطالعه در دسترس قرار خواهند گرفت و تا حداقل پنج سال پس از اتمام پژوهش قابل دسترسی خواهند بود.

داده‌ها و مستندات برای پژوهشگران دانشگاهی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی که درخواست رسمی ارسال کرده و هدف استفاده از داده‌ها را توضیح دهند، در دسترس خواهد بود.

داده‌ها و مستندات فقط برای اهداف پژوهشی دانشگاهی و غیرتجاری قابل استفاده هستند و استفاده از آن‌ها منوط به تأیید قبلی مجری طرح و کمیته اخلاق پژوهش خواهد بود.

دسترسی به مستندات از طریق دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران یا از طریق ایمیل رسمی مجری طرح پس از تأیید درخواست امکان‌پذیر است.

پژوهشگران علاقه‌مند باید درخواست کتبی خود را همراه با بیان هدف استفاده از داده‌ها و وابستگی سازمانی، از طریق ایمیل به مجری طرح ارسال کنند. پس از بررسی درخواست توسط تیم پژوهش و تأیید کمیته اخلاق دانشگاه، دسترسی به داده‌ها و مستندات فراهم خواهد شد.