هدف ازمطالعه: تعیین اثر بهینه‌کردن تمرین از طریق ارائه‌ی شرایط اپتیمال بر یادگیری حرکتی بیماران ام‌اس طراحی: پس از ارزیابی‌های اولیه (جسمانی و شناختی)، شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به گروه توانبخشی اپتیمال یا گروه توانبخشی کنترل تقسیم می شوند.سپس هر بیمار تحت یک پیش آزمون متشکل از چهار کوشش قرار میگیرد. سپس همه بیماران در مرحله اکتساب، شامل سه بلوک چهار کوششی شرکت مینمایند. دستورالعمل برای این سه بلوک مشروط به گروه بیمار اختصاص داده شده است. برای گروه بهینه، بیماران تحت شرایط اپتیمال و گروه کنترل بدون ارائه این متغیرهای انگیزشی و توجهی تمرین میکنند. نحوه و محل انجام مطالعه: نمونه این تحقیق شامل 30 بیمار مبتلا به بیماری ام‌اس (خانم و آقا) با دامنه سنی 30 تا 50 سال و مقیاس ناتوانی جسمانی (EDSS) بین 2 تا 5 بودند که از بین بیماران مراجعه‌کننده به مرکز ام‌اس شهر اصفهان انتخاب شدند. ابتدا در یک جلسه توجیهی، چگونگی مراحل برنامه تمرینی و مدت اجرای آن برای شرکت‌کنندگان توضیح داده‌شد. سپس در مصاحبه‌ای با استفاده از پرسشنامه اطلاعات پزشکی‌ورزشی، سوابق درمانی شامل پزشک معالج، داروهای مورد استفاده بیمار و بصورت کلی شرایط بالینی، سلامتی و مربوط به فعالیت بدنی آن‌ها مورد بررسی محقق قرار‌گرفت. بیماران از اینکه در یک طرح پژوهشی شرکت می کردند آگاه بودند اما جهت کورسازی یک سویه، هیچ یک از آنها در مورد اهداف محقق و پرتکل اختصاصی آگاهی نخواهند داشت. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: 1. ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس تشخیص داده‌شده توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب 2. مقیاس ناتوانی جسمانی 2 تا 5 3. عدم استفاده از وسایل کمکی برای حرکت اعم از عصا، واکر یا ویلچر 4. محدوده سنی 30 تا 50 سال 5. عدم ابتلا به دیگر بیماری‌های نورولوژیک به غیر از ام‌اس 6. عدم آشنایی قبلی شرکت‌کننده با تکلیفی مشابه با تکلیف حرکتی پژوهش حاضر گروه‌های مداخله: 1. گروه مداخله (اپتیمال) 2. گروه کنترل متغیرهای پیامد اصلی: یادگیری حرکتی (زمان حرکت بیمار)، انگیزش درونی، تلاش ذهنی، خودکاری حرکت، عواطف مثبت