کارآمایی بالینی مقایسه اثر هشت هفته برنامه تمرینات مقاومتی، تعادلی و ترکیبی (مقاومتی- تعادلی) بر تعادل، راه رفتن و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

اهداف:هدف این مطالعه، مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات تعادلی، مقاومتی و ترکیبی (تعادلی- مقاومتی) بر تعادل، راه رفتن و کیفیت زندگی بیماران دارای بیماری مولتیپل اسکلروزیس بود. طرح تحقیق: طرح تحقیق حاضر از نوع پیش آزمون و پس آزمون بصورت یک سویه کور می باشد. نحوه انجام: 30 زن دارای بیماری مولتیپل اسکلروزیس (سن 2/3±33/35 سال) با توجه به سطح ناتوانی در سه گروه تمرینات تعادلی، مقاومتی و ترکیبی (تعادلی- مقاومتی) قرار داده شدند. تست تعادلی برگ، مسافت راه رفتن در شش دقیقه و پرسشنامه اختصاصی کیفیت زندگی بیماران مولتیپل اسکلروزیس MSQOL-54 به ترتیب برای سنجش تعادل، راه رفتن و کیفیت زندگی افراد مورد اسفاده قرار گرفتند. بیماران به مدت هشت هفته تحت تمرینات سه گانه قرار گرفتند. آزمونهای آنالیز واریانس یک راهه، توکی و تی زوجی برای تجزیه و تحلیل آماری مورد استفاده قرار گرفتند. شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: معیارهای ورود به تحقیق شامل تشخیص بیماری ام. اس بوسیله متخصص نورولوژی، از نوع relapsing-remitting ، پیشرونده ثانویه یا پیشرونده اولیه باشد. علاوه بر آن دارای شرایط زیر باشند: 1) فرم رضایتنامه را پر کنند، 2) سن بین 30 تا 40 سال، 3) توانایی راه رفتن 25 فوت با و بدون بریس و عصا و 4) توانایی سازگاری با برنامه ارزیابی مطالعه. معیارهای خروج از مطالعه شامل موارد زیر بود: 1) ناتوانی در پر کردن فرم رضایتنامه، 2) نمره EDSS 7 یا بالاتر، 3) ناتوانی در راه رفنن 25 فوت با استفاده از وسایل کمکی، 4) بارداری، شیردهی و یا داشتن زایمان در سه ماه شروع مطالعه، و 5) تشخیص هر نوع بیماری نورولوژیک که تعادل و تحرک پذیری بیمار را مختل کند. مداخلات: هشت هفته تمرینات تعادلی، مقاومتی و ترکیبی (تعادلی- مقاومتی) متغیرهای پیامد اصلی: تعادل، راه رفتن و کیفیت زندگی کورسازی: مربی هر یک از گروه های تمرینی مخصوص آن گروه بوده و هیچ یک از گروه ها از روش تمرینی گروه دیگر اطلاع نداشت. همچنین تمرین دهتدگان و نیز پژوهشگر از تاثیر پروتکل تمرین بر فاکتور های مورد نظر اطلاعی نداشتند.

محقق