هدف ازمطالعه: مقایسه تاثیر دو روش طب فشاری و زنبورک ویبره بر موفقیت اولین تلاش دسترسی و درد مرتبط با ورود کاتتر داخل وریدی (آنژیوکت) در کودکان 3-6 ساله مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان حکیم نیشابور در سال1403 طراحی: کارازمایی بالینی تصادفی 3 گروهه که شامل 2 گروه موازی مداخله و 1 گروه کنترل با 84 کودک و 28 نفر در هر گروه و همسان از نظر جنسیت می باشد.هر کودکی که برای تعبیه آنژیوکت مراجعه کرد و شرایط ورود به مطالعه را دارا بود، براساس جنسیت در هر یک از بلوک ها قرار گرفته و به صورت کاملا تصادفی به یکی از مداخله های مورد نظر تخصیص داده خواهد شد.برای تصادفی سازی از نرم افزار Random Allocation استفاده شد. نحوه و محل انجام مطالعه: کودکان واجد شرایط مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان حکیم نیشابوربه صورت تصادفی در یکی از گروه‌های مداخله یا کنترل قرار می‌گیرند.گروه طب فشاری : قبل از تعبیه آنژیوکت نقطه هوگو فشرده می‌شود. گروه زنبورک ویبره : عروسک قبل از تعبیه آنژیوکت روی دست کودک بسته می‌شود. و در گروه کنترل آنژیوکت به روش روتین تعبیه میشود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود: دستور پزشک برای آنژیوکت; سن 3 تا 6 سال; رضایت آگاهانه والدین; اولین جایگزاری آنژیوکت در این بستری; هوشیاری کامل; عدم وجود درد ; شرایط عدم ورود: تعبیه آنژیوکت در محلی غیر از پشت دست; مصرف آرامبخش یا مسکن موضعی یا خوراکی 48 ساعت قبل; کبودی، التهاب، زخم یا شکستگی در محل آنژیوکت; سابقه شیمی درمانی ، دیالیز; بیماری خاص ( تیروئید، صرع، عروق، دیابت، عصبی، ادم، خونی، شنوایی، بینایی، حرکتی); عقب ماندگی ذهنی یا فلج مغزی; عدم توانایی برقراری ارتباط کلامی; مشکل روانی و شناختی تشخیص داده شده; گروه‌های مداخله: مداخله شامل سه گروه می‌باشد. گروه اول مداخله طب فشاری که نقطه هوگو فشرده میشود. گروه دوم مداخله زنبورک ویبره که عروسک روی دست کودک بسته می‌شود. وگروه سوم گروه کنترل می باشد که تعبیه آنژیوکت به روش روتین صورت می‌گیرد. متغیرهای پیامد اصلی: درد ناشی از جایگزاری آنژیوکت ; موفقیت اولین تلاش دسترسی به رگ