هدف ازمطالعه: تعیین تاثیر مشاوره به روش ذهن آگاهی بر خودکارآمدی جنسی زنان HIV مثبت شهر اهواز طراحی: کارآزمایی بالینی دارای دو گروه کنترل و مداخله است که گروه مداخله به سه گروه تقسیم میشوند،تصادفی شده به روش بلوک‌های جایگشتی بر روی 66 بیمار. نحوه و محل انجام مطالعه: نمونه زنان HIVمثبت مراجعه کننده به مرکز بیماری های پرخطر شهر اهواز که از میان جامعه ی پژوهش انتخاب شده اند و دارای خودکارآمدی جنسی پایین می باشند،تعداد کل شرکت کنندگان 60 نفر می باشد که در هر گروه 30 نفر قرار میگیرند. مداخله به صورت پیش آزمون، پس آزمون و مرحله پیگیری اجرا می شود به طوری که گروه مداخله در ابتدای مطالعه، هفته 8 و هفته 12 پس از مداخله پرسشنامه خودکارآمدی جنسی را به صورت خودگزارش دهی تکمیل می کنند.گروه کنترل با وجود خودکارآمدی جنسی پایین هیچ مداخله ای دریافت نمی کنند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود: سن 25-45سال متاهل داشتن، امکان شرکت مداوم در جلسات آموزشی، زنانی که نمره خودکارامدی جنسی آنان بین 0 تا 10 باشد؛ معیارهای عدم ورود: مصرف داروهای موثر بر عملکرد جنسی، ابتلای همسر بیمار به اختلال عملکرد جنسی، ابتلا به بیماری های جسمی و حاد دیگر، بهره مندی همزمان از مشاوره و خدمات آموزشي ديگردرجهت افزايش خودکارآمدی جنسی است. گروه‌های مداخله: گروه مداخله شامل زنان HIV مثبت با خودکارآمدی جنسی پایین است که به سه گروه درمانی 7 نفره تقسیم میشوند، طی 8 جلسه مشاوره گروهی (هفته ای یک جلسه) ، با رویکرد درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی با هدف بهبود خودکارآمدی جنسی می گیرند. گروه کنترل شامل 30 نفر از زنان HIV مثبت با خودکارآمدی جنسی پایین می باشند که هیچ مداخله ای دریافت نمی کنند. متغیرهای پیامد اصلی: خودکارآمدی جنسی؛ آمادگی برای سکس؛ خود تحریکی؛ ارتباط بدون نزدیکی؛ ارگاسم