هدف ازمطالعه: مقایسۀ تأثیر بیومکانیکی (کینتیک، کینماتیک و مکانی-زمانی) ارتوز مچ-پایی مفصل دار جدید بر راه‌ رفتن افراد با افتادگی مچ پا ناشی از مولتیپل اسکلروزیس طراحی: کارازمایی بالینی, بدون کورسازی, فاز دو با 12 بیمار نحوه و محل انجام مطالعه: در ابتدای آزمایش، پانزده مارکر رترورفلکتیو بر اساس متد هلن هایس اصلاح شده به صورت دو طرفه بر لندمارکهای آنتریور و پوستریور ایلیاک اسپاین، خلف ساکروم، داخل و خارج کوندیل های فمور، پاشنه ها، قوزکهای خارجی، دومین متاتارسهای پا متصل شدند. سپس تمام مراحل تست برای شرکت کننده توضیح داده خواهد شد. در ادامه، از فرد خواسته خواهد شد تا مسیر ده متری تعیین شده را با سرعت انتخابی در دو حالت با کفش و ارتوز جدید مچ پایی همراه کفش طی کند. شرکت کننده بین هر آزمون ده دقیقه استراحت خواهد کرد وهر آزمون پنج بار تکرار خواهد شد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: بیماران با سابقه بیش از 6 ماه از تشخیص اولیه با نمره 4 تا 6 در معیار گستره ناتوانی با افتاپگی پای یکطرفه، توانایی راه رفتن حداقل 30قدم پیوسته با کمترین کمک و بدون استفاده از ارتوز مچ پایی که بیشترین نمره اسپاست عضلات پلانتار فلکسور آنها بر اساس معیار اشورت 2 است و از ارتوز مچ پایی غیر فعال به صورت روزانه استفاده میکنند، در این مطالعه وارد شدند گروه‌های مداخله: استفاده از ارتوز جدید مچ پایی متغیرهای پیامد اصلی: پارامترهای زمانی مکانی، پارامترهای کینماتیک، پارامترهای کینتیک