بررسی تأثیر ارتوز مچ-پایی مفصل دار جدید بر پارامترهای بیومکانیکی راه‌ رفتن افراد با افتادگی پا ناشی از مولتیپل اسکلروزیس

مقایسۀ تأثیر بیومکانیکی (کینتیک، کینماتیک و مکانی-زمانی) ارتوز مچ-پایی مفصل دار جدید بر راه‌ رفتن افراد با افتادگی مچ پا ناشی از مولتیپل اسکلروزیس

کارازمایی بالینی, بدون کورسازی, فاز دو با 12 بیمار

در ابتدای آزمایش، پانزده مارکر رترورفلکتیو بر اساس متد هلن هایس اصلاح شده به صورت دو طرفه بر لندمارکهای آنتریور و پوستریور ایلیاک اسپاین، خلف ساکروم، داخل و خارج کوندیل های فمور، پاشنه ها، قوزکهای خارجی، دومین متاتارسهای پا متصل شدند. سپس تمام مراحل تست برای شرکت کننده توضیح داده خواهد شد. در ادامه، از فرد خواسته خواهد شد تا مسیر ده متری تعیین شده را با سرعت انتخابی در دو حالت با کفش و ارتوز جدید مچ پایی همراه کفش طی کند. شرکت کننده بین هر آزمون ده دقیقه استراحت خواهد کرد وهر آزمون پنج بار تکرار خواهد شد.

بیماران با سابقه بیش از 6 ماه از تشخیص اولیه با نمره 4 تا 6 در معیار گستره ناتوانی با افتاپگی پای یکطرفه، توانایی راه رفتن حداقل 30قدم پیوسته با کمترین کمک و بدون استفاده از ارتوز مچ پایی که بیشترین نمره اسپاست عضلات پلانتار فلکسور آنها بر اساس معیار اشورت 2 است و از ارتوز مچ پایی غیر فعال به صورت روزانه استفاده میکنند، در این مطالعه وارد شدند

استفاده از ارتوز جدید مچ پایی

پارامترهای زمانی مکانی، پارامترهای کینماتیک، پارامترهای کینتیک

پارامترهای زمانی مکانی (سرعت، کادنس، طول قدم و گام، زمان قدم و گام) پارامترهای کینماتیک (زاویه مفاصل در صفحه ساجیتال مفاصل هیپ، زانو و مچ پا) پارامترهای کینتیک (توان مفاصل هیپ، زانو و مچ پا، گشتاور مفاصل هیپ، زانو و مچ پا)

شروع دوره دسترسی از سال 1403

محققین

انجام خدمات بیشتر در سیستم سلامت

انسیه پورحسینقلی، دانشگاه علوم پزشکی همدان

پس از چاپ مقاله از طریق ایمیل